Sweetheart - z miłości do rękodzieła...

Przemeblowanie...

2012-02-03T01:17:00.002+01:00

Wkrótce zmieniam lokum i melduję się tam, gdzie miejscówka czeka od lat. Oczywiście nadal będę Was odwiedzać, linkować itd.

W tym czasie blog może wyglądać jak po przejściach, za co przepraszam. ;))
Zanim wszystkie manatki poskładam, DZIĘKUJĘ wszystkim zaglądającym, obserwatorom i bawiącym się wspólnie!
Dziękuję za komentarze, miłe słowa i wszystkie piękne prezenty, za Waszą obecność przede wszystkim, bo to najcenniejsze!! :))

Pozdrawiam ciepło i DO ZOBACZENIA na www.sweetheart.pl!

Z Miłości Babć i Dziadków...

2012-01-22T06:08:00.002+01:00

Wczoraj był Dzień Babci. Dziś Dzień Dziadka.

A ja nie mam jak złożyć Im życzeń. :(

Nie wszystkim Dziadkom i Babciom mogłam podarować prezent z tej okazji. I zawsze smuciło mnie wówczas, że nie stać mnie było, że nie zawsze było jak...

Pamiętam jednak o Nich, bo wiele się od nich nauczyłam. Nawet, gdy nie byli tak blisko, bo wiele pamiętam też z pięknych opowiadań...

Żałuję, że nie mogłam poznać wszystkich Pradziadków, Prababcie, Dziadków i Babcie, ale tak się poukładało... Choć najważniejsze, że bez zbędnego żalu...

Kilka lat temu, w Dzień Dziadka, musieliśmy pożegnać Babcię. Prawdopodobnie przedostatnią, bo drugiej praktycznie nie znałam, poza miłymi wspomnieniami, których miałam szczęście doświadczyć...

A miałam ich więcej, bym mogła rozumieć co jest tak ważne...

Zapamiętałam dzięki Nim czym jest pracowitość, uczciwość i prawdziwe, głębokie, niczym nie zmącone, miłosierdzie dla drugiego człowieka...

Nauczyli mnie co znaczy KOCHAĆ DRUGIEGO CZŁOWIEKA.

To, co najważniejsze...

I wierzę, że pomimo jakiegokolwiek zagubienia, ta ufność i Miłość przetrwa.

Dziękuję Wam...

Słuchajcie swoich Dziadków i Babć. Tego co ich smuci i cieszy. Co sprawia, że czują się samotni i dlaczego. Bo o wszystkim mówią. Wystarczy słuchać i serdecznie przyjmować... Inspirujcie ich do marzeń i przekraczania barier, bo nie ważny jest wiek, ani status, ani trudne warunki, ani inne detale, a sam człowiek...

Każdy zasługuje na to, aby go kochać...

Welcome home!

2012-01-21T17:44:00.003+01:00

Czas nie guma, ale jak to przy gimnastyce, pewnie jeszcze się rozciągnie...

Edward dotarł już do Pauliski, więc jeśli ktoś nie czytał a ma ochotę, zapraszam na kolejne losowanko.
Zapisywać się można do 25 stycznia do północy, gdy ją Paulis przeczyta...

Dlaczego warto Edwarda przeczytać?
To jedna z książek, która świadczy o ludziach i ich relacjach. Chociaż nie tylko, bo zależnie od tego kto ją czyta, przynosi co innego...
Mnie Edward skojarzył się z Małym Księciem. Choć to tylko skojarzenie. Do piękna, które w sobie skrywa...
Mimo, że znalazłam w nim nawet cierpienie, to więcej było bardziej istotnych kwestii, np. prawdy i uczciwości w człowieku. O tym, co czyste, nieskalane i nie zniekształcone. O tym, co czyni go prawdziwym...

A to już drobiazgi, które poleciały wraz z Edwardem.

I zakładka do książki.

...

2012-01-05T06:59:00.005+01:00

Paaulisko, paczka zostanie wysłana jutro lub w poniedziałek. Postaram się, aby dotarła jak najszybciej. I przepraszam z góry za ewentualne opóźnienia.

Po wysyłce ktoś się jeszcze skontaktuje z Tobą e-mailem, aby upewnić się, że na pewno dotarła.

Czasowo też zawieszam aktywność na blogu.
Nie wiem na jak długo, bo to już niestety nie zależy ode mnie...

Jakby to Latarnik z "Małego Księcia" powiedział:
"Nie ma co rozumieć. Rozkaz, to rozkaz. Dzień Dobry."

Kocie losowanie Edwarda Tulana...

2012-01-03T18:13:00.002+01:00

Dziękuję za wszystkie życzenia i propozycje książkowe!
Kochane jesteście. Trzymam kciuki za Wasze marzenia.

A teraz czas na finał...

W losowaniu Edwarda Tulana wzięło udział 5 kobiet:
♥ Iza
♥ Skrzatka
♥ Paauliska
♥ Dudqa

♥ Jakakolacja

W tym roku losowanie przebiegło pod okiem Kociej Komisji. ;)

Tak się złożyło, że gdy tylko Kicia zobaczyła kulę szklaną i wpadające do niej losy, musiała w tej kuli zamieszać, więc cóż było robić... oddałam jej tę przyjemność. :))

Po dokładnym wymieszaniu losów, chwyciłam na szybko sprzęt rejestrujący i oto mamy błyskawiczne losowanie...

Niestety złapało się tylko 5 sekund, a sam filmik widać jaką ma jakość, więc los musiałam już pstryknąć...

Gratuluję więc, Paaulisko! :) I poproszę o wysyłkę adresu na e-mail, na który mam wysłać Edwarda z niespodzianką.

Po otrzymaniu przesyłki obowiązują zasady zabawy. Oznacza to też, że zorganizujesz CANDY nr 30.

Dziękuję Wam pięknie za udział w polowaniu!
Mogłam wylosować tylko jedną osobę... Więc te, którym się nie udało, zapraszam wkrótce do Paauliski.

Ściskam Was serrdecznie!
I idę w podziękowaniu uściskać Kocinkę. :))

NOWY... Znaczy skuteczniejszy!

2011-12-31T23:53:00.000+01:00

Stałym, okazjonalnym i przechodnim czytelnikom mojego bloga, życzę WSZYSTKIEGO CO NAPEŁNIONE JEST MIŁOŚCIĄ - kwitnącego zdrowia, pełni sił i motywacji, większej odwagi, zdrowego rozsądku, gdy potrzeba, solidnej cierpliwości, lepszych perspektyw, dobrej woli, uczciwości i szacunku wobec siebie, odnajdywania Miłości w drugim człowieku, radości dzielonej z innymi, pracy na miarę możliwości, wytrwałości w tym, co wydaje się trudne, uśmiechu, szczęścia rodzinnego, weny twórczej i materiałów, dzięki którym powstaje nasze kochane rękodzieło, pokory, życzliwości, anielskich cudów, głębokiej wiary, również w drugiego człowieka, w czyste intencje i wszystkiego pięknego, co rozkwita Z MIŁOŚCI!!!

SERDECZNIE DZIĘKUJĘ za wszelkie przejawy aktywności, za dobre słowa, wiadomości z serca płynące, za cierpliwość, którą mnie obdarzacie, radość, którą się dzielicie i wiarę!
Również za te piękne prezenty, którymi mnie obdarzyliście.

A sobie dodatkowo życzę, abym była uczciwie rozumiana...

Dziękuję, że jesteście!
NIECH SIĘ SPEŁNIĄ PIĘKNE MARZENIA!

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

W ramach przywitania Nowego Roku zachęcam Was do wstania z krzesełka i energicznego poruszania się z radosną Whitney Houston! ;)

Postanowienie mam jedno, bo tylko to działa prawdziwie:
Kochać i szanować...

Edward Tulan dotarł - zapraszam na losowanie!

2011-12-31T16:58:00.001+01:00

W tak pięknym towarzystwie dotarł do mnie Edward Tulan...

Wraz z życzeniami, ze słodkościami, z pięknym rękodziełem...

Ze śliczną bombką ręcznie wykonaną przez Basię.

Istne cudeńko!

Niezwykle estetyczne i precyzyjne...

Basiu, raz jeszcze dziękuję!

Bombeczka już wisi na choince.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

A do Edwarda Tulana można się zapisać pod tym linkiem.

Zgłoszenia przyjmuję do 2 stycznia 2012r.

CANDY nr 29. Cudowna podróż Edwarda Tulana... Zapraszam! :)

2011-12-30T03:29:00.007+01:00

Zaastanawiałam się gdzie po raz pierwszy dostrzegłam Edwarda. I sobie przypomniałam...
To wspaniałe Candy zapoczątkowała właśnie Natalija.

A więc Edward krąży od maja zeszłego roku!

Odwiedził już 28 osób, choć czytało go nieco więcej...

Dziś z rana pan listonosz przyniósł go wraz z prezentami od przemiłej Barbary.

Jak tylko się na zewnątrz rozjaśni, pokażę w jak pięknym towarzystwie do mnie dotarł!

Przyznam, że nie mogłam się powstrzymać (musiałam przerwać czytanie Hołowni i Prokopa) i Edwarda przeczytałam od razu.

A po skończonej lekturze, przytuliłam go serdecznie, aby mógł polecieć w dalszą podróż...

Zanim to jednak nastąpi, przeczyta go jeszcze jeden czytelnik, więc CANDY (pomimo czasu przeznaczonego), poleci do kogoś wcześniej, niż w założonym terminie.

Zapraszam Was do zabawy w polowanko!

Przeczytajcie poniższe zasady - w jaki sposób wziąć udział w losowaniu:

1. Pozostaw komentarz pod tym postem - tak, aby zdążyć przed losowaniem, które odbędzie się 3 stycznia 2012 r. (W zabawie biorą udział tylko osoby posiadające bloga!).

2. Umieść informację o zabawie wraz z podlinkowanym zdjęciem na swoim blogu.

3. Po wylosowaniu, skontaktuj się e-mailowo, podając swój adres. A po otrzymaniu przesyłki, przeczytaj książkę w ciągu 10 dni.

4. Zorganizuj u siebie następne candy, na takich samych zasadach (u Ciebie będzie to CANDY nr 30).

5. Wpisz się do książki.

6. Dodaj do książki dowolną niespodziankę dla zwycięzcy.

7. Wyślij Edwarda z niespodzianką, na podany przez zwycięzcę adres.

Zapisy przyjmuję do 2 stycznia 2012r. do północy.

Na wynik losowania nie będę wpływać, więc zdecyduje - jak to się mówi - los... ;)

W komentarzach dodatkowo można umieścić info jaką książkę warto przeczytać.
Przy okazji więc dowiem się na jakie książki warto zwrócić uwagę...

Kogo Edward odwiedzi tym razem...?! ;)

Mr. Snowman & Mrs. Snowwoman...

2011-12-22T01:30:00.001+01:00

Nie było śniegu, więc ulepiliśmy z szydełkiem kochające się bałwanki...

Z marchewami w wersji 3D, spod których wydobywa się subtelny uśmiech, z ciepłym szalikiem i żywym spojrzeniem, które pozwoli im obserwować i rejestrować wszelkie serdeczne odruchy...

I z długą bawełnianą zawieszką...

Bałwanki pouśmiechały się dobę i... zaczął sypać śnieżek...

Czas się więc zacząć ubierać w kalesony, rajstopy i inne ciepluchy!

W razie adopcji zostawiam namiary na bałwanki: Galeria ArtStacja.

A jak u Was przebiegają przygotowania do zimy?
Lepicie w tym roku bałwanka...?

Miłosne drzewko z płatkami śniegu...

2011-12-20T06:35:00.004+01:00

Wkrótce zaczniemy przybierać zielone, leśne drzewko, więc musiały się pojawić odpowiednie ozdoby. Oczywiście wykonane ręcznie...

A skoro ręcznie i z miłości, to oczywiście SERDUSZKA!

Śniegu u mnie jeszcze nie widać, ale w razie deficytu, wyszyłam śnieżynki po jednej stronie każdego serducha.

Sporo czasu zajęło mi haftowanko i szycie, bo ponad 3 godziny...

Jednak dokładność godna jest każdego czasu!

Pozostało mi ich nieco, więc jeśli ktoś ma ochotę, to m.in. tu się nimi dzielę...

Pozdrawiam Was serrdecznie!

Torba na ziemniaczki. ;)

2011-12-17T22:04:00.001+01:00

W ubiegłym tygodniu była mowa o warzywach, więc nie mogło zabraknąć torby na ziemniaczki...

Wrrreszcie ją uszyłam!

Z początku wydawało mi się, że uszy torby są zbyt duże, że niewygodnie się może nosić, ale na ramieniu jest o wieele wygodniej. I mniej wysiłku się wkłada niż gdy się przy kolanku buja...

Tkanina z bliska jest w dotyku dość gruba - bo to oczywiście coś zbliżonego do płótna (choć nie tak gruba jak płótno), w zgrabne wzorki, w kolorze kawy z mlekiem (czyli tak, jak pasuje do reszty).

A dzięki temu, że prasowało się dość wygodnie, samo szycie było wyjątkowo przyjemne. I z tkaniny wyszło jeszcze kilka dodatkowych woreczków, które przydały się na inne drobnostki.

Moja maszyna jest wiekowa, dlatego nie miałam overlocka a jedynie zygzak i prosty ścieg Łucznika, ale po przeprasowaniu wyszło dość ładnie, więc to nie było tak uciążliwe...

Fotki niestety tylko jakby od środka, ale na możliwości jakie posiadam, myślę, że jest względnie wyraźne.

I z towarem w komplecie. ;))

Tkanina powoli się kończy, więc czas poszukać nowych możliwości...

I tym razem z pewnością będzie coś w klimacie choinkowym, więc zapraszam wkrótce. ;)

Zimowe zapasy...

2011-12-09T02:19:00.000+01:00

Któregoś pięknego dnia, zainspirowała mnie marchewka.

Zwyczajna, polska karotka...

Kiedy się nią zachwycałam, szydełko spojrzało niewinnie i... spróbowaliśmy wspólnie podjąć to wyzwanie.

Po chwili zgodnej współpracy - wyhodowaliśmy odmianę późnojesienną. ;)

Do kompletu zaplanowałam jeszcze wyhodowanie żołędzia, ale chyba bardziej przypomina orzeszek...

Jak wiadomo takie rarytasy nosi się w fajnej siatce na zakupy, więc powstała jeszcze biała, zgrabna, siateczka z przewiewnymi otworami...

Pozostaje więc tylko wynieść je w chłodne miejsce... ;))

O dwóch takich co... przyszli pocztą...

2011-12-07T14:25:00.001+01:00

Jak tylko pomyślę o naszym listonoszu, od razu myślę o nim ciepło...

I właśnie wczoraj ten przemiły pan, wczuwając się w rolę Świętego Mikołaja, podarował mi kopertę w wersji 3D, z prezentem książkowym.

Tak się stało, że wygrałam kolejny konkurs. Tym razem u Scathach.

Jej piękny uśmiech uświadomił mi, że to jednak mnie przypadła książkowa adopcja Szymona Hołowni i Marcina Prokopa...

W nabliższym czasie zabieram się więc za lekturę, by poznać te pozornie sprzeczne światy dwóch mężczyzn. Pozornie sprzeczne, bo tak jakoś pomyślałam, że oni jednak są braćmi...

Dziękuję pięknie!

A sobie, po przeczytaniu książki, życzę poznania ich w rzeczywistości... ;)

Serwetki w kolorze ecru...

2011-12-07T03:14:00.000+01:00

W czasie, gdy jeszcze działało szydełko, stworzyłam kilka wełnianych serwetek.

Nie miałam pomysłu, ani schematu, ale kiedy szydełko wpada do rąk, działa wedle swojego rytmu...

Kolor ecru, włóczka niestety nie wiem co dokładnie posiada w składzie, ale na pewno posiada wełnę.

Kiedy tworzyłam kwadratową, zrozumiałam, że moja przyjaźń z szydełkiem się dopiero rozpoczyna...

Lubię wpatrywać się w te struktury...

Czy jest tu ktoś jeszcze kto lubi te wzorki?! ;)

A jednak...

2011-12-07T02:52:00.001+01:00

Oto i jest - moja nowa mysz...

Producent podszedł do tematu profesjonalnie. Miałam szansę poczytać o tym jak obchodzić się ze sprzętem elektronicznym. Co dla mnie jest nowością, bo do tej pory nie czytałam krótkich instrukcji i korzystałam z myszek z najniższej półki (o ile w ogóle na jakiejkolwiek półce leżały:)).
Mnie podoba się okładka. Może jest nieco marketingowa, ale jest w niej kilka składników, które pozwoliły mi dostrzec rzeczy istotne.

Aktualnie się z myszką oswajamy. ;)
Choć po tej przesiadce zaczęłam doceniać rolę swobody i cały system bezprzewodowej komunikacji, którą dotychczas wypierałam, jakoby nie była mi potrzebna. Kluczem do tego jest oczywiście bateria, której też w myszkach nie lubiłam, traktując jako dodatkowy kłopot. Jednak bateria baterii nie równa, dlatego w praktyce sprawdzę czy było to słuszne. Mysz ma tę zaletę, że sygnalizuje kiedy potrzebuje dawki energii...

Myślę, że to dobry, praktyczny prezent. Nawet bez okazji, bo w sumie po co okazje do obdarowywania, skoro każdy dzień jest dla takich celów właściwy.

Jeśli chodzi o sam zasięg, to mysz u mnie działa w odległości sześciu metrów (większej odległości sprawdzić nie mogłam).
Można więc klikać z kuchni, przedpokoju, łazienki, spiżarni, z innego pokoju, tarasu, budy dla psa, z szafy, czy co gdzie tam kto ma i co lubi. O ile nie przeszkadzają w tym drzwi, ściany itp. No i o ile posiada się wzrok sokoli. Chociaż, w sumie... zawsze można dokupić lornetkę. :P

A tak całkiem poważnie pisząc, DZIĘKUJĘ za ten prezent i za wyróżnienie mojej odpowiedzi! Mysz przyszła w najbardziej odpowiednim momencie...

Może wyszło nieco nie rękodzielniczo, ale w ten oto sposób niezwykły już mogę do Was klikać. ;)

W mysich klimatach...

2011-11-21T19:54:00.001+01:00

Naoglądałam się szkodników. Najpierw tych z rodziny kablowatych, a potem... u Moniki Madejek - w pięknej serii lawendowej. Zajrzyjcie koniecznie w te wysmakowane, estetyczne cuda...

Zdecydowanie jej myszki bardziej przypadają mi do gustu niż te polne, czy ostatnio psotne komputerowe.

Z tymi ostatnimi miałam kilka konfliktów, bo tak się składa, że naraz, jakby się złośliwce uwzięły... Przestała działać nawet zapasowa, sprzed wielu lat i pożyczona.

I nie dość, że jedna po drugiej zaczęły fochy strzelać, to jeszcze w skrzynce znalazłam maila, że wygrałam mysz w konkursie, w którym wzięłam udział kilka tygodni temu. Ale niestety, trzeba było odpisać w ciągu 24h i... chyba już jest za późno...

No i nie wiem jak, ale kiedyś będę musiała to powiedzieć. Więc... napiszę wprost, by się z tym oswoić...

Ijuś... Ze... ze... zepsułam i Twoją mysz.

Wybaczysz mi? ;)

A taka fajna... Z piłeczką była. Można było się nią pobawić w ramach relaksu...

Heh, wiadomo co to znaczy zamiast myszy, używać klawiatury. Jak nie wiecie, spróbujcie. Chociażby dla sprawdzenia na ile to łatwe. Obracanie TABulatorami, czy strzałkami to nielada sztuka.

No... I wyszło nieco nie rękodzielniczo i że psotnik jestem, ale cóż... Z prawdą trzeba się pogodzić. ;))

Stało się, stało... Szydełko nie wytrzymało.

2011-11-11T06:12:00.000+01:00

Podczas trzeciej godziny dziergania, na skromnym zakręcie... trachnęło...
Przerobiłam jeszcze tylko 3 oczka końcówką i stwierdziłam, że połówka to jednak za duże ograniczenie.

A że był to cieniutki teflon 2mm, powinno to być przeze mnie do przewidzenia.
Czasem, podczas maratonów, kładłam je na zimnym parapecie, aby nieco ostygło, ale tym razem nie zrobiłam sobie przerwy. Więc mam za swoje...

W tzw. międzyczasie założyłam drugiego bloga, na którym będzie nieco więcej na temat aktywności fizycznej i wszelkich pokrewnych tematów.
Najbardziej zielony spośród moich blogów...

Zapraszam Was - również do wzięcia udziału w ankiecie z prawej strony bloga.

Karteczki i Zawodowy Optymista na straży...

2011-11-09T05:23:00.001+01:00

Ta piękna, urodzinowa, karteczka dotarła do mnie od Vivi22.

I tak się jakoś przykleiła, że ją ledwie zauważyłam, więc ciesząc się, że to nie kolejny rachunek, sięgnęłam do skrzynki głęboko...

Czekała na mnie jakiś czas. Aż wyszła na światło dzienne...

Dziękuję!
Jest taka kobieca... ;)

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

A to już drobne prezenty ode mnie.
Foto nocne, bo nieco szybkie, ale to nie ważne.

Ważna jest akcja, która sprawiła tak wiele radości...

Pewnego dnia Anula napisała na swoim blogu o tym, że Laurka potrzebuje wsparcia.

Przygotowałam więc pocieszny zestaw...

Wraz z karteczką z ciepłymi myślami poleciał ZAWODOWY OPTYMISTA.
Mężczyzna, który ma wspierać i strzec uśmiechu Laurki...

Ten rodzaj mężczyzn, jak powszechnie wiadomo, jest typem wzrokowca.
Z należytą uwagą obserwuje i rejestruje uśmiechy.
I znosi wszelkie obściskiwania...

A to już ciepłe życzenia do Anulki, która 4.11. miała urodziny.

Raz jeszcze WSZYSTKIEGO CO NAJLEPSZE!

Dziękuję, że jesteście.

Ściskam Was ciepło.

Czas na prezenty od naszych zdolnych rękodzielniczek...

2011-10-29T19:23:00.001+02:00

Dziękuję za Wasze wczorajsze życzenia, karteczki i prezenty!

Nie było imprezy. ;)

Chociaż lubię te dni, gdy tak wiele osób z serducha wprost życzy. To miłe...

Data zmieniła się na bardziej okrągłą i mam pewne plany, które przez wiele lat kształtowałam na te czasy. Jednak i one wymagają doprecyzowania, ulepszenia i rozszerzenia możliwości. Nie pozostaję jedynie przy rękodziele, choć sporo czasu zajmuje, ale myślę, że wszystko można pogodzić...

Rzeczywistość zweryfkuje na ile moje plany są rozsądne, czy mnie potrzebne, czy potrzebne innym...

A to już prezenty od kreatywnych i przesympatycznych kobietek...

Kolorowa karteczka od Anulki.

Karteczka od pracowitej Moniki...

I piękna, błękitna karteczka z notesikiem od Monis-ki. Cacuszko!

Na koniec dnia Ijuś uraczyła mnie sweterkiem i pięknym, żółciutkim motkiem włóczki...

Wygląda na to, że motek jest charytatywny. Wspiera jedno z Hospicjum w Chesterfield.

U nas chyba nie ma takiej możliwości, by wspierać takie organizacje, ale może za pewien czas ktoś przygarnie ten pomysł uczciwie w naszym kraju, bo myślę, że jest u nas wiele kobiet, które są otwarte na to, by łączyć szydełkowanie z tak pożytecznymi akcjami pomocy.

Dziękuję Wam, raz jeszcze, za wszelkie serdeczne odruchy w moim kierunku. Również te, których nie przytoczyłam na tym rękodzielniczym blogu.

Ściskam Was ciepło i przyjemnego weekendu Wam życzę!

Jak bardzo trzeba być przesiąkniętym rękodziełem, żeby trafić na nie tam, gdzie się go nie spodziewa...?!

2011-10-27T06:03:00.004+02:00

W przerwie pomiędzy szydełkowaniami musiałam dokonać kolosalnej zmiany...
Udało mi się zmienić ukochane oprawki i "podziarane" szkiełka, z którymi działałam przez ponad rok. Było strasznie trudno, wręcz koszmarnie, i aż nadto kosztownie, chociaż starałam się akceptować sytuację mimo wszystko i jak na moje możliwości, myślę, że i tak jest całkiem w porządku...

Wszelki koszmar z trudnościami zwieńczyła mi niezwykle przyjemna obsługa i zaproponowane przez intuicję (aż mnie samej trudno w to uwierzyć)... ręcznie wykonane oprawki...

O tym, że są ręcznie wykonane przekonałam się dopiero w domu, bo wybrać musiałam (podobno) najtańsze, a co za tym idzie, względnie stabilne. Kolor, jakość i dopasowanie, pozostawiają jednak nieco do życzenia. Bo cudów się nie spodziewałam przy takich możliwościach (tym bardziej, że cuda zawsze są nieprzewidywalne - kto doświadczył, ten wie).

Choć kilka grubych setek poszło w niedopasowane oprawki, za pół roku muszę wydać ponad dwa razy tyle... Hardcore! bo tylu zer się nie spodziewałam...
Nie powiem, że mnie to przeraża, ale oprawki, które mam, nie są jak poprzednie, które spełniały 100% swojej roli (były wytrzymałe, pomimo usterki), więc z góry rozumiem niełatwą sytuację plus kolejne, kolejne badania i wydatki.

Póki co jest względnie lepiej. Względnie, bo poza kwestią możliwości, różnica w postrzeganiu momentami mnie przeraża. W obecnym klimacie - podłoga wydaje się ruchoma, kafelki na ścianie w wersji 3D, podobnie jak inne "wypukłe" przedmioty, jakby w trójwymiarze... Jakby tego było mało, co pewien czas ból głowy, dziwny lęk, wynikający zapewne z różnic, wrażenie kołysania i coś, czego nie jestem w stanie zrozumieć, choć pragnę...
Kolejne pół roku takiej perspektywy brzmi dość przeraźliwie, więc w poczet niełatwych doświadczeń wpisałam sobie elementy siarczystego humoru, do czasu aż wszelkie efekty uboczne tej zmiany (zwane przeze mnie dla tych celów imprezowymi) przejmią nieco żartów i wpiszą się w tę zdrową aktywność - w jej poczucie zadowolenia i stabilność po zmianie...

Można patrzeć na nieprzyjemne doświadczenia z dystansem i zrozumieć, że granice poszerzają się same, a każde takie "imprezowe ciacho", jest potrzebne, by mogło być lepiej i bardziej pewnie już wkrótce...

Chusta, która zwielokrotniła mój zachwyt nad kobiecym pięknem...

2011-10-26T02:37:00.001+02:00

Czas na najnowsze rękodzieło.

Mimo, że jeszcze niedokończone, już mnie cieszy...

Chusta na etapie kilku rzędów wstecz...

Marzyłam o takiej chuście.
Zwykle po cichu, bo nie wiedziałam czy będzie mi do czegokolwiek pasować. A raczej czy będzie pasowała do mojej metamorfozy. Chociaż nie to było ważne.

Marzyłam o jej cieple, ciekawym (wówczas dla mnie niezwykle trudnym do wykonania) wzorze, o jej otworkach, w które można się zaplątać z radości...

Wszelką namiętnością ogarniam koronki, bufki, marszczenia, kokardki, bardzo delikatny (choć jednak nieco sroczy) blask drobnych akcentów, łapiących światło, miniaturowe groszki, pudrowe kolory, zgaszone cienie, rozsądny minimalizm, klasykę... I mimo, że wiele tego piękna pozostaje w sferze nieco odległej, jest w tym pełnia subtelnego wyczucia...

Ta chusta to jeden z większych kroków naprzód do tego, w co wciąga mnie zapał do tworzenia, uaktywniania i rozszerzania możliwości.

Cieszę się, że mogłam sobie na nią zapracować!
To znacznie lepszy rodzaj satysfakcji.
Satysfakcji, która za każdym razem przypomina mi o tym, że nie ma nic za darmo.
I w sumie w porządku, bo pracowity rozsądek, w umiarkowanej formie, to zdrowa rzecz...

Mimo trudu jakiego chusta wymagała ode mnie, okazało się, że jest dla mnie... możliwa do wykonania. Z jasnymi zasadami - z całą pełnią prawdy jej piękna - bez ukrytych haczyków i bez wymuszanych imperatywów w schemacie. To najważniejsze...
Bo tam gdzie nie ma strachu przed tym, co wydaje się strasznie trudne, wszystko idzie... jak po włóczce...

Mimo, że chusta powstała ze schematu - z (prawdopodobnie) niemieckiej Burdy - była możliwa do ogarnięcia. Pozwoliła mi zrozumieć, że nie wszystko muszę robić samodzielnie, że czasem pomoc może być niezbędna...

Zanim doszłam do stanu, w którym jestem, przerobiłam wiele schematów, które były koszmarnie złe. Z okropnymi błędami, których nie można akceptować, bo wprowadzają chaos, jakiego człowiek nie jest w stanie inaczej naprawić, niż niszcząc, prując i działając od nowa, i od nowa, zatrzymując się ciągle w tym samym miejscu.
Dlatego rozumiejąc schematy, odebrałam swoją lekcję, która jest prawdopodobnie najważniejsza w moim działaniu. Doszłam do niej niemałym kosztem, ale mam nadzieję, że mimo tego nie popełnię dawnych błędów...

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Dzięki rękodziełom szydełkowym, zrozumiałam, że podczas pracy konsekwencja i uwaga to nie wszystko, że podstawą jest rozumienie praw rządzących w tak zapętelkowanym świecie.
Każdy wzór ma swoje zasady, a każda włóczka ma swoje realne potrzeby, które wynikają nie tylko z jej piękna, do którego została stworzona, ale i z włożonej w całość pracy...

Chusty to jedne z piękniejszych akcentów kobiecości, ubrane w zagadkowe motywy. Bez względu na to, czy przypominają truskawkę, czy ananaska, w rzeczywistości akcentują to, co większość kobiet skrywa głęboko w sobie - ten rodzaj namiętności w doświadczaniu piękna i dzielenia się nim ze światem. I z innymi kobietami.
Bo kobiecość wymaga odwagi...

Jak długo można się spóźnić z prezentem...?!

2011-10-25T19:32:00.002+02:00

Okazuje się, że moje zapisywanie dat i tak niewiele daje, bo mimo, że zapiszę, wyrobienie z czasem, czy raczej opóźnienie, przekracza potem granice dobrego smaku.

Jednak tak to jest, kiedy czas nie guma i kiedy się chce... Kiedy za bardzo się chce...

Z tym sobie muszę poradzić...

Popełniając kompletny nietakt czasowy, prezent wysłałam, pomimo daty...

Tym bardziej, że nie mogłam wysłać w roku ubiegłym.

Dość skromnie, ale serdecznie...

Dziękuję, przemiłej Edi, za wybaczenie! :)

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Co myślicie o odarowywaniu po czasie do tego przeznaczonym?
Gdzie jest ta granica, której nie można przekroczyć...?

Serdecznie i lawendowo...

2011-10-25T02:20:00.002+02:00

Kolejne dziergadełka.

Tym razem mniejsze, ale wymagające nieco większych umiejętności niż miałam dotychczas.

Przerzucając się z dużych rozmiarów - z włóczki na kordonek - byłam pewna, że będzie trudniej. W sumie przez pewien czas tak było. Do czasu, aż wpadłam w swój rytm...

Tak w niego wpadłam, że aż tekturka kordonka zaczęła być coraz bardziej widoczna. I z ponad 300 m kordonka (to akurat bawełna - Crochetta), zostało niespełna 50...

I mimo, że strasznie szybko kończą się nici, to efekty coraz bardziej mi się podobają...

Póki co...

Szydełkowy prezencik poleciał do Moniś-ki, z okazji urodzin.

Woreczek szydełkowy z lawendową saszetką plus małe drobnostki...

A więc, poza szydełkowaniem, było jeszcze i szycie i klejenie.

I będzie tego wkrótce więcej...

Opaski szydełkowe...

2011-10-17T20:51:00.000+02:00

Spróbowałam kilku kolejnych, spontanicznych splotów na dwóch rodzajach włóczek z WOŚP.

Pierwsza opaska z czarno-białego melanżu.
Nić jest cieniutka, delikatna, dlatego opaskę zrobiłam z podwójnej...

Druga opaska - biała. Na foto przypomina nieco ecru, ale to wina pogody za oknem.

Biała sprawia wrażenie nieco lżejszej. Wzorek jest lepiej widoczny.
Z bliska wygląda mniej więcej tak...

Melanżowa, mimo, że z podwójnej nitki, robiła się dość szybko i przyjemnie. Albo tak mi się wydaje, że szybko, dlatego, że już jest gotowa. ;)

Lubię wszelkie melanże, szczególnie ich efekt końcowy w postaci splecionych kolorów i włókien, sprawiających wrażenie idealnie dopasowanych do siebie...

Mile zaskoczyła mnie włóczka melanżowa, której podwójna nitka nie sprawiła mi trudności, jak z góry zakładałam. W sumie i dobrze, bo nauczyła mnie, że nie powinnam zwracać uwagi na wątpliwości odnośnie tego, czego nie potrafię, bo w trakcie i tak wychodzi co jest słuszne, a co nie. Dlatego dojrzalsza o doświadczenia, przeszłam oczywiście dalej - do oceny samego efektu końcowego.
Po przyjrzeniu się obu opaskom, ich elastyczności i możliwościom, stwierdziłam, że miękkość, w przypadku opasek, to podstawa...

Wkrótce kolejne szydełkowe rękodzieła. Póki co uprane czekają na swoją kolej...

Wróżkowa włóczka i turkusowe mitenki...

2011-10-09T18:13:00.000+02:00

Zrobiło się zimno. Okrutnie zimno, bo za bardzo daje się je odczuć... Na szczęście jest szydełko i włóczka! A to oznacza, że będzie cieplej niż dotychczas...

Jedna z włóczek, którą dostałam - to włóczka YARNFAIR. Dla własnych potrzeb nazwałam ją sobie wróżkową włóczką. ;)

Nigdy wcześniej nie miałam do czynienia z takim klimatem jaki przyniosła. Przez kilkanaście pierwszych rzędów mitenek, myślałam, że coś w pobliżu pachnie. Po kilku następnych zdecydowałam się powąchać jednak motek. Nie myliłam się - ten zapach wydobywał się z kłębka włóczki...

To dość oryginalny zapach. Trudno go jednoznacznie określić, ale wygląda na to, że jest taka fabrycznie, bo od razu powąchałam resztę motków i każdy miał inny zapach. A ten - nawet w środku, w kłębku, pachnie, bo oczywiście wsadziłam do środka nos, by to sprawdzić. ;))

Dzięki tej włóczce spełniłam jedno z moich szydełkowych pragnień - mitenki.

Zrobiłam je wzorem imitującym wzór ściągacza. Szydełkowe jednak nie są tak mięciutkie jak na drutach, ale z efektu jestem zadowolona, bo są nieco grubsze. I wrrreszcie... BĘDZIE CIEPLEJ! :))

Kolor włóczki to mocny turkus.

Akryl 100%. Włosek dość widoczny, ale ciepły.

Nie pamiętam ile włóczki zjadły mitenki, ale przypuszczam, że ok. 200 m. Kłębek jest duży (3 nitki), więc prawdopodobnie to większa połowa motka.

Nawet jedno foto udało mi się zrobić w świetle dziennym...

Pozostaje więc ocieplić resztę kończyn. ;))

Szydełkomania praktyczna...

2011-10-07T19:11:00.001+02:00

Prawdopodobnie nie ma uczelni z takim kierunkiem, a nawet jeśli... Praktycznie sama ją sobie wolałam stworzyć...

I kolejny miesiąc zaczęłam od szydełkowania praktycznego.

Przez wiele lat ten kierunek był dla mnie kierunkiem bardziej mentalnym, dlatego teraz, gdy już mogę powiedzieć, że do szydełka dojrzałam... Działam! ;))

Początkowo testowałam WOŚP`owe włóczki. Aukcja z resztkami pozwoliła nie marnować od razu tych lepszych kłębuszków i zacząć racjonalnie. To nauczyło mnie też dużej pokory w przerabianiu nowych wzorków, poznawania składu (chociażby odróżniania warunków jakie narzucają konkretne włóczki) czy przeznaczenia włóczek...

Zaczynałam głównie od akryli, poprzez mieszanki wełniano-akrylowe, wełniane, bawełniane i w mieszankach ściśle nie określonych...

Każda włóczka, którą przerobiłam, każdy wzorek, który poznałam (głównie przypadkiem, bo przez własną ciekawość z tego co wyszło), czegoś mnie nauczyły...

Staram się testować wszystkie włóczki, które wpadną mi w ręce.

Czasem są to małe kłębuszki, które jeszcze nie mają swojego przeznaczenia, ale samotne z pewnością nie pozostaną! :)

Te najmniejsze resztki uczą mnie najwięcej. Chociaż wkrótce postaram się wypłynąć na jeszcze szersze wody.

Póki co błękitne i białe kwadraciki prezentują się tak o - lekko niezgrabnie, ze względu na to w jakiej są formie... ;)

Niebieskie już mają schowane ogonki. Na białe wkrótce przyjdzie pora...

W międzyczasie zostałam obdarowana, przez mamę, kilkoma wieelkimi kłębkami akrylu i kordonkami, więc wkrótce pokażę coś więcej...

Dziękuję, że zaglądacie.

Trendów nie śledzę, bo i po co, choć mam sporo zaległości blogowych, które chciałabym nadrobić. Wkrótce postaram się wszystko uzupełnić...

Bawełniane etui w białym kolorze...

2011-09-30T00:24:00.002+02:00

Etui na telefon, choć może być przydatne do wszystkiego, co tylko zmieści się w granicach wymiarów 11 x 5,5 x 1 cm.

I jak to na ogół z szydełkowymi rękodziełami bywa, nieco się naciąga - o 1-2 cm.

W przypadku niewielkiego telefonu - przylega ściśle, więc nie wypadnie tak łatwo...

Obok zakładka do książki - dość wygodna w użyciu, o ile chcemy mieć pomiędzy kartkami jedynie sznureczek.

Etui może też służyć jako woreczek na saszetkę lawendową - wtedy śmiało można go nim związać.

I kwiatuchy z bliska...

A teraz nieco o samej włóczce, bo oczywiście technika i wszelkie szczegóły interesowały mnie najbardziej, że aż się muszę podzielić wnioskami...

Bawełna tego typu (to dokładnie bawełna z 5% polyamidem) świetnie się sprawdza przy dzierganiu dość sztywnych torebek, etui, pokrowców i wszelkich (mających głównie utrzymać kształt) akcesoriów, zabawek, a nawet pudełek. Bawełna bardzo przyjemnie się pierze - w temp. do 30`C.
Można ją usztywniać, ale tym razem tego zaniechałam, bo jest w sam raz...

Jeśli ktoś ma ochotę na etui, może je znaleźć pod jednym z linków w pasku bocznym. Ewentualnie zapraszam na e-mail z tym pragnieniem. Póki jeszcze nieco włóczki zostało...

Na włóczkowym głodzie...

2011-09-29T21:32:00.000+02:00

Uff... Wróciłam! :D

Szydełkowałam co się dało i z czego się dało. W każdym razie przerabiałam różne rodzaje włóczek i resztek włóczek, ich właściwości, m.in. elastyczność, grubość, kolory, łączenia... Sprawdzałam możliwości, działając intuicyjnie i wedle instrukcji jakie dostawałam. Z tymi ostatnimi wciąż nie działam jak należy, ale w sumie tym lepiej, bo tak postrzegam naukę - jako samodzielną a nie wedle wzoru!

W chwilach włóczkowego głodu pokusiłam się nawet o skręcenie pasm wełny w kłębuszek (żeeeby to by kłębuszek - to zaledwie skrawek). Przez 3 godziny udało mi się, kompletnie ręcznie, wykonać 5 metrów włóczki. Nawijałam ją baaardzo amatorsko - skręcając włókna wełny i naprężając na patyczek, który próbował zastąpić mi wrzeciono. Nie było to łatwe, ale strasznie się nakręciłam. Chciałabym kiedyś spróbować tej sztuki na profesjonalnym sprzęcie, by wiedzieć co czuły nasze babcie i prababcie dawno temu podczas przędzenia. Jak wiele wymagało to pracy...
Z moich "skrętów" wykonałam dwa kwiatuszki i zrobiłam z nich broszkę. Całą resztę dziergadełek umieszczę jak tylko dopadnę aparat.

Dziękuję za Wasze miłe komentarze!
Kacho, jestem gotowa do dziergania netowego jak tylko znajdę kolejne kłębuchy.

Buciki dla niemowlaczka...

2011-08-27T04:09:00.003+02:00

Małe, różowe - z białą podeszwą i sznurówkami - od początku do końca wykonane ręcznie...

Nie było łatwo, bo (jak zwykle) bez schematu i bez przygotowania, ale obiecałam sobie, przygotowywałam się, sprawdzałam swoje możliwości co pewien czas na innych włóczkach, aż wreszcie zaczęło się dziać...

Butki początkowo miały być jak tzw. czeszki, ale... ostatecznie zrobiłam trampuchy, bo byłam ciekawa czy potrafię je zrobić (bezbłędnie).

Nie wzięłam pod uwagę, że włóczka może się kurczyć po praniu i po wysuszeniu okazały się bardzo malutkie - mają 7 cm. Chociaż to żaden błąd, bo dzięki temu są takie fajne, zgrabne.
Z podeszwą nieco przeholowałam, więc są koturny. ;)

Włóczka to typowa bawełna, z dodatkiem elastanu - 5%. Niesamowicie trzyma fason...
Chociaż bawełna tego typu bardziej nadaje się raczej dla starszych dzieci niż niemowlaczków, ewentualnie dla dorosłych, bo dla tak malutkich stópek lepiej jednak wybrać wełnę. I to bez dodatków, bardziej miękką.

Te butki to mój pierwszy krok (dosłownie) do spełniania pragnień szydełkowych. Dlatego jeszcze nie raz pojawi się szydełkowe rękodzieło...

Czekoladka...

2011-08-26T22:24:00.002+02:00

I jeszcze czekoladka...

Rozm. M ~ 5,5 cm.

Zapięcie z zabezpieczeniem.

Dostępna w Galerii ArtStacja.

Dodatek do kawy z mlekiem...

2011-08-26T06:11:00.003+02:00

Narodziła się satynowa broszka.

Z perełką rzeczną w kolorze białym.

Posiada zapięcie z zabezpieczeniem.

Dostępna w Galerii ArtStacja.

Z tęsknoty za miękkim...

2011-08-26T04:36:00.001+02:00

Przypomniałam sobie o aniołku, którego uszyłam a który okrutnie długi okres czasu czeka na zakup wnętrza.
Zabrakło mu brzuszka... Skrzydełka też czekają.
Wypchany jest częściowo wełną a częściowo szmatkami, więc na razie go nie mogę pokazać, bo jest zbyt miękki. Chociaż w dużej mierze taki pozostanie.
Rozmiarowo jest większy niż planowałam, bo ma prawie 40 cm, ale tym lepiej, bo jest więcej do przytulania! :D
Właściwie to aniołek... jest Kobietą i ma już własne imię. ;))

Kolejna kobietka się rodziła, razem z nią, ale póki nie mają wypełnienia, nie mogę ich pokazać w takim stanie.
Nie wiem ile lat znowu minie zanim je pokażę, ale myślę, że gdy przyjdzie na nie kolej, będą gotowe. I spełnią swoją Anielską misję...

Dla pewności zostawiam info, żeby, wraz z ciepłymi myślami, dotarło do Aniołów, które pomogą w narodzinach aniołków...

Wierzę w Was, skrzydlate istoty! ;)

Dłuuugie ciasteczko czekoladowe z kremem...

2011-08-20T18:45:00.003+02:00

Zrobiłam na własny użytek skromne etui na próbki Oriflame.

Użyłam wyprasowanej już, brązowej tkaniny, koronkę od Agi i... białe nici, bo brązowych niestety zabrakło.

Miałam wiele dylematów jak je wykonać, ale kiedy przestałam się zastanawiać a zaczęłam wycinać i szyć, jakoś minęły.

Koncepcje zmieniały się wielokrotnie, bo oczywiście nie miałam żadnego wykroju, nie byłam nawet na to przygotowana, ale potrzeba zdecydowała o tym, aby je uszyć.

Chciałam je uszyć szybko, bo jeszcze w kolejce kilka pomysłów czeka, a zajęło mi to ponad 7 godzin, z niewielką przerwą na obiad, ale ciasteczko spełnia swoją rolę należycie!
Po włożeniu próbek nieco się marszczy, ale bardzo dobrze, bo uwielbiam takie marszczenia! Najważniejsze było, żeby próbki były ściśle ułożone. A samo marszczenie dostałam gratis. ;))

Tak się złożyło, że rozmiar idealnie nadaje się na nadgarstek, więc może być nawet bransoletką, jeśli ktoś się uprze. Chociaż powiem szczerze, że tylu skumulowanych zapachów raczej nie chciałabym nosić, bo już i tak wystarczająco pachną. Zadziwiająco trwałe są. Jeden męski zapach, który przypadkiem się wylał, był w powietrzu przez ponad dobę, więc gdyby przypadkiem wylał się ponownie jakiś męski, byłby dylemat co z tym fantem zrobić, by się "odmęsknić". :D

Etui z jednej strony jest zszyte ręcznie.

Zszyłam ładnie na maszynie boczek, ale sprułam, bo stwierdziłam, że wygląda zbyt idealnie i... jest RĘCZNIE! :D

Podobnie z kokardką - nieco ją podrasowałam krzywym ściegiem.

I wygląda tak perfidnie nieidealnie... ;))

Z próbkami w środku...

I bez próbek...

A w etui próbki wyglądają tak...
Kokardka jest jednocześnie broszką, więc można ją w dowolny sposób zapinać na etui.

Potrzeba czasem przynosi takie wyzwania, że nie sposób im się oprzeć!

Teraz mogę śmiało powiedzieć znajomym: Tak, mam już próbki. Częstujcie się... Smacznego! ;))

I etui na telefon...

2011-08-20T04:33:00.000+02:00

Niebieskie etui na telefon.
W komplecie z torebeczką...

Niebieska torebeczka z moheru...

2011-08-19T01:47:00.001+02:00

Powstała zupełnie spontanicznie.
Bez żadnego schematu i bez przygotowania, bo schematów i tak nie rozumiem i nie potrafię za nimi podążać.

Jej wykonanie zajęło niemal etatową ilość godzin, ale dla samego efektu, treningowego przeplatania nitek, odkrywania nieodkrytych możliwości, wpatrywania się w tę strukturę, w ten spokojny kolor, warto było spędzić nad nią tyle czasu!
Tym bardziej, że to moja pierwsza szydełkowa torebka...

Jest niewielka - ma ok. 20 cm. Środek jest lekko zwężany, z boku lekko widoczny szew. Dół z lekkim marszczeniem. Nie jest idealna, ale przypomina nieco kształt jaki lubię...

Torbeczka nadaje się właściwie tylko dla małej dziewczynki, bo jest bardzo delikatna i leciutka...

Come back! ;)

2011-08-16T05:17:00.002+02:00

Zmieniłam wygląd bloga, wkrótce zmienię stronę i zamieszczę swoje prace w jednym miejscu.

Proszę, przy okazji, o wypełnienie ankiety (z prawej strony bloga, w pasku bocznym).
Jeśli chcecie się podzielić swoimi przemyśleniami na temat koloru różowego (bez względu na rodzaj emocji z tym związanych), śmiało.

Pozdrawiam ciepło!

I do przeczytania wkrótce... :)

Witajcie w Nowym 2011 Roku.

2011-01-02T03:26:00.013+01:00

Życzę Wam wszystkiego co najlepsze!

Duuużo zdrowia, mnóstwa sił, zawsze pozytywnej energii, radości na każdy dzień, wiary i cierpliwości, odpoczynku i skuteczności oraz Anielskiej opieki... A także mnóstwa Miłości, sprzyjających okoliczności i wszelkiej pomyślności, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym!

Niech się spełniają Wasze marzenia! :)

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Nie powiem, że byłam krystalicznie grzeczna w ubiegłym roku, ale Anioły chyba mnie kochają z wzajemnością... ;))

Jakiś czas temu brałam udział w kiermaszu ArtStacji, organizowanym przez Monikę Madejek. Nie łatwo było przygotować paczuchę, bo spędziłam nad nią... nieco ponad pół doby (upsss), z dwiema niewielkimi przerwami na krótki obiad i kolację (o ile o poranku można w ogóle mówić o kolacji:P). Jednak jak to zwykle u mnie bywa, świetnie się bawiłam, pomimo zmęczenia i ostrej wymiany zdań ze sprzętem, zwanym biurowym. Nie wszystkie objawy były z tego zadowolone, ale ja, ze swej aktywności, owszem.

Zwieńczeniem tej pracy był powrót niemal pełnej paczki i tego oto cudownego, niesamowicie optymistycznego a jednocześnie naturalnie podnoszącego na duchu... Aniołka.
Kiedy go dostrzegłam, od razu go przytuliłam, wydając nieco dziwny dźwięk, którego, nie wiedzieć dlaczego, nie zrozumieli domownicy.

Tak to właśnie bywa, kiedy zachwyt budzi się w człowieku w sposób nieoczekiwany...

Dziękuję, Moniko!

Relację z kiermaszu ArtStacji znajdziecie na blogu Moniki.

Wymianka Aniołkowa - część 2.

2010-12-22T19:36:00.017+01:00

Anielska przesyłka dotarła do mnie od Moniki z bloga Ulotne Chwile.
Kiedy ją otworzyłam, ujrzałam istne cuda!
Do dziś nie mogę wyjść z podziwu...
Od razu widać, że Monika kocha aniołki. I, podobnie jak ja, dzieci. ;))Czekoladka nie załapała się do zdjęcia, bo ją jakiś łasuch spałaszował. :))

Zbliżenie na anielskie serduszko...

Anielska bombeczka...

Nawet kopertka w aniołki! :))

I przecudnej urody kartka!
Od kilku tygodni już wyzwala mój uśmiech... I za każdym razem nie chce mi się odrywać od niej wzroku. W tej chwili również! :))

Moniko, barrdzo dziękuję za wspaniałe anielskie prezenciki!
Wszystko jest cudowne i napełnia mnie uśmiechem za każdym razem, gdy patrzę na dzieła Twoich rąk. Wtedy też myślę o Tobie ciepło...

Dziękuję również Agnieszce za zorganizowanie Wymianki Aniołkowej, dzięki której mogę podziwiać te wszystkie cuda!

Ściskam Was ciepło!

Wymianka Aniołkowa - część 1.

2010-12-22T17:56:00.013+01:00

Agnieszka z bloga Mój mały świat, zorganizowała Aniołkową Wymiankę. Niespodziankę przygotowywałam dla Ovillo. Kasia lubi kolor zielony, więc oprócz białego aniołka wykonałam jeszcze zielonego...

A oto skład wymiankowej przesyłki:

Ręcznie wykonany aniołek z tkaninek w kolorze białym, z maleńkim, czerwonym serduszkiem...

Aniołek z tyłu...

Karteczka z aniołkiem...

Anioł - Zawodowiec. Z tylu posiada metalowe skrzydełka. Niestety tego już nie obfociłam...

I łakocie...

Fotki nie najlepszej jakości, ale to jedyna możliwość jaką wówczas miałam.

Dziękuję, Kasiu!

Kochany blogu...

2010-12-13T23:49:00.004+01:00

Wybacz, że w ostatnim czasie byłam tak zabiegana, że nie wrzuciłam nawet jednej notki. Kochany Święty Mikołaj nie przyniósł aparatu foto, więc domyśliłam się, że nie zasłużyłam... ;)
Jednak (aż chciałam rzec "obiecuję", ale...) obiecywać nie będę. :P

Kolejne notki wyjaśnią co w ostatnim czasie powstało...

Dziękuję, że jesteście!
Tęskniłam... :D

Kwiaty w trzecim wymiarze. ;)

2010-11-05T14:22:00.008+01:00

Strasznie lubię karteczki 3D. I tak pięknie Joanna trafiła w mój gust. Tu dopiero jest macania... ;))

Dziękuję, Joanno za Twoje życzenia i piękną karteczkę! :)

Życzenia w kolorze nadziei.

2010-11-05T14:10:00.005+01:00

Kolejna karteczka, która do mnie dotarła, została wykonana ręcznie przez Moniś-kę. Ten piękny kolor szczególnie kojarzy mi się z nadzieją.
A jak pachniała... Po mmmmęsku. ;))

Dziękuję, Moniś, Tobie i Twojemu Krzysiowi! :))

Ach, te misie...

2010-10-29T20:47:00.003+02:00

Tak strasznie je lubię, że nie wiem czy to nie przesada w tym wieku.

Kolejna karteczka z akcji "Uwolnij Pocztówkę" dotarła do mnie od samej organizatorki - Moniki Madejek!
Miś jest przeuroczy. Uwypuklenia na karteczce aż skłaniają do macania. A przynajmniej ja się lubię nimi zachwycać.

Dziękuję, Moniko, Tobie i Twojemu synkowi, za piękne życzenia, prosto z serducha!

Czas leci...

2010-10-28T22:40:00.005+02:00

Wybaczcie, że nie pisałam przez ten okres, ale zdrówko ostatnio bardziej poprosiło o pomoc i musiałam nieco odpocząć. Planowałam wykonać jeszcze kilka prac z okazji Różowego Tygodnia, ale co ja tu miałam do gadania... Trzeba było się dostosować.
Tak to jest, kiedy bierze się na siebie zbyt wiele w krótkim czasie...

Z bardziej przyjemnych wiadomości... Właśnie dziś stuknął kolejny roczek w moim wieku. Nie wspomnę który to z kolei, ale mimo wszystko nadal czuję się młodo.
Co prawda już nie uprawiam sportu jak kiedyś, ale mam nadzieję, że niedługo to się zmieni na lepsze, bo chętnie bym pobiegała... ;)

Dziękuję za wszystkie Wasze życzenia!

Edytka z bloga Wytworki Edi przysłała do mnie, w ramach akcji "Uwolnij Pocztówkę", tak ciepłą karteczkę, że do tej pory się uśmiecham patrząc na nią.
Okazało się, że w tym dniu urodził się również synek Edi.
Wszystkiego najlepszego dla synka Edi! :)

Karteczka dotarła 2 dni wcześniej i obiecałam sobie, że nie otworzę jej przed tą datą. I udało się dotrzymać słowa! To było wspaniałe oczekiwanie, bo mogłam się przekonać czy faktycznie jestem cierpliwa.

Edi ma tak piękne pismo, że jeszcze nie spotkałam osoby, która tak idealnie równo, estetycznie i w dodatku oryginalne pisze. Coś pięknego...

Dziękuję serdecznie, Edytko! :)

Miłość cierpliwa jest...

2010-10-13T01:19:00.004+02:00

Ślubne kolczyki świetnie wpisują się w akcję Różowej Wstążki. Głównie z tego względu, że kocham je robić a Miłość z akcją ma tak wiele wspólnego...

Swarovski, srebro i te szczęśliwe 7cm...

Myślę, że one nie potrzebują dodatkowego komentarza.

Dodam tylko, że uwielbiam ich wariacje kolorystyczne. Podobnie jak plecenie drucikiem i moje ukochane od lat sploty! Przed nimi nawet nie będę się bronić, bo jak zwykle znajdą mnie w tym samym kąciku z kryształkami. Póki co na razie go zapełniam a to oczekiwanie zaowocuje pewnie innymi pracami. Jednak na nie potrzeba więcej sił, więc znowu trzeba naładować akumulatorki. Tylko kiedy wreszcie ładowarka zadziała lepiej?! Hmm... A może ładowarki też potrzebują wsparcia...?!

Kolczyki nie mają jeszcze właścicielki, ale zainteresowane pewnie wiedzą gdzie ich szukać.
Wspomnę więc jedynie, że coś różowego za kilkanaście godzin pojawi się na kolejny (ten środowy) dzień akcji, ale kiedy przyjdzie dzień, bo (jak to mawiają góralki z niskich gór): "Nocna praca się w ... obraca". Wybaczcie, ale nie mogłam się powstrzymać przed tym nocnym, szalenie nieatrakcyjnym, dowcipem. :P

BIG SMILE! ---> :D

Różowy Tydzień i CANDY!

2010-10-11T00:25:00.014+02:00

Właśnie rozpoczął się Różowy Tydzień. Zachęcam Was do wykonania badań profilaktycznych. Jeśli macie już w swojej skrzynce zaproszenie na badania, to dobry moment, aby z niego skorzystać. Długie kolejki i terminy ciągnące się miesiącami (a bywa, że i latami!) to nie to samo co jeden telefon w sprawie zaklepania sobie miejsca. To znacznie łatwiejsze. Choć nade wszystko tańsze! Badania na własną rękę są strrasznie drogie, więc tym bardziej warto skorzystać. Mnie to ominie (m.in. ze względu na zbyt wysokie koszty), ale mam nadzieję, że przynajmniej jedna z Was skorzysta z szansy jaką otrzymała bezpłatnie.

Przy okazji zachęcam Was do udziału w Różowym CANDY u przesympatycznej Skrzatki, która przypomniała ten ważny temat profilaktyki.

U mnie Różowy Tydzień otwiera broszka z delikatnej organzy, ze spękanym kryształem górskim.

Przyłączcie się śmiało do różowego wyzwania! :))

Porządki, własny kącik i pudełeczko...

2010-09-27T04:14:00.004+02:00

I udało się wreszcie stworzyć własny kącik. W tej chwili mam zaledwie 2 m.kw. Właściwie druga część pokoju to już kuchnia, ale mimo wszystko i tak się z tego cieszę. :))
Przy okazji odkryłam mały patent na ten właśnie kącik... Wystarczy dotychczasowe biurko przestawić w wolny kąt pokoju - w taki sposób, aby plecami siedzieć do ściany a uśmiechem witać resztę.
Niby mała zmiana, ale efekt duży (w porównaniu do poprzednich perspektyw). Przede wszystkim dlatego, że widok jest znacznie bardziej atrakcyjny. W tej chwili mam na widoku dosłownie całe mieszkanie. A że jest to zaledwie... "dziupla" (hihi) to już nie ma właściwie znaczenia... Najważniejsze, że przy oknie - więc mam nieco jaśniej niż dotychczas!

Zauważyłam, że im mniej przedmiotów leży na biurku, tym mniej bałaganu wokół. I tym więcej pomysłów na zmiany...
Stwierdziłam, że na jeszcze lepsze zorganizowanie tej przestrzeni niezbędny jest zbiór pudełeczek i organizerów wszelkiej maści. Dzięki temu przecież biurko jest bardziej wolne... Pomijam kwestię nie posiadania porządnego regału, ale nawet by się nie zmieścił, więc pudełeczko na pudełeczku przestało mi już przeszkadzać. Jak będę miała większe możliwości, to sobie na więcej pozwolę. Póki co wolę mieć porządek w sobie, bo jak on będzie, to i reszta... ;))

Okazuje się, że, jeśli chodzi o zmiany, intuicja podpowiada najlepiej! Chyba czas jej zacząć słuchać...

A żeby nie było tak kompletnie bez fotki, to... w takim oto pudełeczku trafił do mojej siostry mały komplecik (którego nawet nie zdążyłam obfocić)...

Dziękuję Wam za komentarze. Myślałam, że mojego bloga już nikt nie czyta. Co za miła niespodzianka... :))

Wymianka lawendowa - część II.

2010-09-24T17:48:00.005+02:00

A teraz przyszedł czas na całkowite rozpakowanie prezentów od mojej Wymiankowej Ofiarodawczyni. Szczęśliwym trafem Moteczek wylosowała dla mnie Colorinę, u której jeszcze niedawno zachwycałam się po cichu prezencikiem przygotowanym na candy. Candy nie wygrałam, ale widocznie musiało tak się stać, bo jakimś cudem, po candy, nie zapisałam sobie linka do Coloriny. Dziękuję więc, Marysiu, że wylosowałaś dla mnie akurat Colorinę! :))
Jak zwykle podeszłam do tego co otrzymam w sposób naturalny - bez zastanawiania się nawet nad tym i z kompletnym spokojem, bo oczywiście każda praca ręczna mnie cieszy. A niespodzianki, nie ukrywam, bardzo lubię.

To, co otrzymałam było (i jest!) tak piękne, tak estetyczne, tak profesjonalnie przygotowane, tak spójne kolorystycznie i tak cudownie pachnie... że aż brakuje mi słów, aby to opisać. :))
Dziękuję za pracę włożoną w te wszystkie piękne przedmioty!

Nie mam tak pięknej fotki jak Colorina zrobiła, bo w mieszkaniu jest dość ciemno i tylko przez kilka godzin dziennie światło zagląda do pokoju. Mimo wszystko jednak pstryknęłam fotkę - niemal tuż po rozpakowaniu... :)

Raz jeszcze, Colorinko, dziękuję za piękny prezent!

A Tobie, Marysiu, za świetną organizację!

Ściskam Was serdecznie.

Wymianka lawendowa - część I...

2010-09-23T17:58:00.010+02:00

Wiem, że nikt nawet w to nie uwierzy, ale siedziałam nad tym tematem od czasu kiedy się zapisałam, czyli prawie miesiąc...
Marysia, która organizowała wymiankę tak profesjonalnie podeszła do organizacji jej, że wiedziałam, że, tym bardziej, nie mogę zawieść ani jej ani osoby obdarowanej.

W ciągu ostatniego tygodnia, po skompletowaniu materiałów, spędzałam godziny na zastanawianiu się co może się spodobać Kuchareczce. Jeden prezencik już czekał, ale stwierdziłam, że jeden to za mało dla tak sympatycznej osóbki. Zaplanowałam więc sobie uszycie woreczków na lawendę, ale nie dość, że żelazko spadło i się rozwaliło to jeszcze i materiały po drodze się skończyły. :( Próbowałam sobie jakoś z tym poradzić, zarywając kolejną noc, ale nic z tego. I tak nie wyszło, bo woreczek nie uprasowany byłby kompletną porażką, więc dałam sobie spokój z dokańczaniem go. I zabrałam się za wykonanie następnego prezenciku.
W końcu nadszedł termin wymianki i uznałam, że nie mogę tego dłużej przedłużać i wyślę co wykonałam. Paczka więc wyszła uboższa o woreczki i w dodatku nie doszła na czas, mimo, że była wysłana priorytetem. :( I nawet nie mam kompletnej fotki, bo zdążyłam tylko obfocić część paczki.Do Kuchareczki poleciały, m.in.: słodycze, kartka, kawki, bukiet lawendy i ten przystojny młodzieniec.

Tak się przejęłam tym, że mogę zawieść, że chyba faktycznie zawiodłam...
Jest mi wstyd... Kuchareczko, przepraszam, że tak długo czekasz. :(

Edit (24.09.2010r.):
Otrzymałam już info od Kuchareczki. Na szczęście prezencik dotarł. Ufff...! Jaka to radość, że wszystko w porządku... Dziękuję, Kuchareczko!

Zajrzyjcie koniecznie do Asi! Od progu już czuć ten wyjątkowy klimat - pieczonych ciasteczek, wysmakowanych cytatów i wyjątkowej kreatywności...

Galeria ArtStacja.

2010-09-05T06:52:00.007+02:00

Jakiś czas temu dołączyłam do Galerii ArtStacja. I muszę Wam powiedzieć, że strasznie miła Pani tam siedzi... ;)

Zapraszam serdecznie.

Czas na porządki!

2010-09-03T19:45:00.006+02:00

Kilka dni temu, kompletnie bez okazji, zostałam obdarowana... I to przez mężczyznę! Tak, dokładnie Tego, dzięki któremu mam możliwość realizowania własnych marzeń, który wysłuchuje moich narzekań, że wciąż mi czegoś brakuje... :)) Aż chciałabym rzec nawet własnego ... ;) Właściwie wiele mogłabym o nim napisać, ale najlepiej określi go fakt, że czasem nie pomyśli nawet o sobie, nic nie kupuje dla siebie (częściej dla mnie). Czasem mnie z tego powodu przykro, bo sama chciałabym spełniać jego marzenia...

Mój prezencik właściwie "nie pasuje" do wnętrza, bo przeważa wokół brąz i biel, ale organizer jest tak optymistyczny, że przestało to być dla mnie istotne i postanowiłam sobie, że ten fragment pokoju będzie bardziej optymistyczny niż reszta.
W sumie trudno też zmieniać coś we wnętrzu, które własne nie jest... Na kilku metrach kwadratowych też trudno zorganizować swoje skarby dobrze. Mimo wszystko i tak się cieszę z tych 3 m., dachu nad głową i ciepła... Wierzę nawet, że i tak małą przestrzeń da się uporządkować jeszcze lepiej.

Szufladki są dość pojemne.
Nawet naklejki nie zrywałam, bo reklamowy pan bardzo ładnie się uśmiecha... ;))

Uwielbiam wszelkie organizery, pudełka, praktyczne pojemniki, które sprawiają, że wokół bałagan przestaje się robić. W sumie wszystkie te praktyczne przedmioty sprawiają, że wokół jest dokładnie tak, jak lubię - przyjemnie i... w porządku. ;)

Czas powoli zabrać się za resztę porządkowania. Przez najbliższy tydzień zamierzam wyszorować okna, zmienić firanki i pozwolić słoneczku wpadać częściej na kawkę...

Też za tym słonkiem tęsknicie...?!

Kocie łapki i bieganie po czym popadnie...

2010-09-01T03:37:00.006+02:00

Jeszcze nie zdążyłam całkiem ozdobić pudełeczka a kociaka już zostawiła na nim swój ślad... W takiej chwili mam ochotę z nią poważnie porozmawiać, ale z tej rozmowy zwykle wychodzi niewiele. Albo "szczekanie" i nerwowe machanie ogonkiem albo kompletny brak zainteresowania.
Teraz pozostaje tylko wykorzystać pudełeczko na drobne elementy papierowe.

W sumie te dziecięce motywy to, przyznam, u mnie jakaś mania. Może w ten sposób właśnie kociaka chciała dać do zrozumienia, że czas zamknąć rozdział zerówki...?!
Jednak coś w tych motywach jest szczególnego, co tak skutecznie mnie przyciąga...

Na szczęście jeszcze taki motyw posiadam, więc pudełeczko będzie nowe. A Kicię już przypilnuję lepiej niż dotychczas.

Eh, właśnie zauważyłam, że mucha wpadła do mojego kubka... Co za zwierzęta! :P

Czesio dla Czesia...

2010-08-09T21:11:00.006+02:00

Kolejny mężczyzna o żywym spojrzeniu...

Tym razem prezent - dla Ani, którą często przezywam od "Czesia".
Fakt, że to bardzo niekobiece, ale tak już się utarło. I chyba Ani to nie przeszkadza, bo Zawodowca nazwała właśnie tym imieniem. ;)

A tak prezentuje się Czesio...

Do fotki nawet załapała się mucha... :))

Ściskam Was!

Mały experyment...

2010-08-06T18:18:00.003+02:00

I kolejna zabawa. Tym razem z użyciem piórek, kredek i papieru.
Piórka strasznie nieznośne były podczas klejenia, papier zbyt cienki, co zapewne widać na foto...
Na szczęście to tylko experyment... :))

Polubiłam te misie więc nieraz się jeszcze pojawią...

ATC w kolorze czerwonym...

2010-07-15T05:56:00.003+02:00

Mała próbka z tuszem i stempelkami...
Właściwie z elementów na wstążce miała powstać kartka, zgodnie z wyzwaniem, ale wyszło ATC - na czerwono...

Widziałam tęczę! :))

2010-07-02T19:19:00.005+02:00

Nie lubię tego momentu, kiedy brakuje elementów... Chociaż po części jest w tym coś przyjemnego - np. nowe zakupy. Jak zwykle nie da się jednak zaplanować ich idealnie, aby zakupić wszystko za jednym zamachem. Tymczasem mogłam sobie pozwolić tylko na jeden zakup.

I muszę się do czegoś przyznać... Strrrasznie lubię podglądać nici na półkach w pasmanterii! :)) To jest moja ulubiona czynność przed samym zakupem. Stoją sobie, jedna obok drugiej i tworzą niesamowitą tęczę! Te wszystkie kolory obok siebie wyglądają cudownie... Mogłabym tak patrzeć na nie godzinami.
Potem oczywiście, przy ladzie, okazuje się, że tak trudno się na coś zdecydować. I trzeba dokonywać radykalnych wyborów - jedynie względem potrzeb. Też tak macie?
Czasem dziwię się sprzedawcom skąd mają tak wiele cierpliwości... I dopiero przyglądając im się z bliska, zaczynam bardziej doceniać ich niełatwą rolę.

A oto i moje (mega)skromne zakupy w krainie Ariadny... ;)
Nie pamiętam kiedy ostatnio zakupiłam tak niewiele. Jednak portfel nie jest z gumy...
Chociaż, w sumie, pomysł na nowy projekt jest fajny...

Andrzej Krzywy - nie w głowie mu podrywy!

2010-06-22T16:51:00.008+02:00

Powoli zaczynam podejmować kolejne wyzwania. Tym razem podjęłam Szufladowe wyzwanie # 1.

To właśnie na nie powstał... Andrzej Krzywy*.
Andrzej jest spokojnym mężczyzną o żywym spojrzeniu. Ma bogate wnętrze i nie lubi podrywać...

Tak jak obiecałam wcześniej, Zawodowcy będą się pojawiać coraz częściej...

*Zbieżność nazwisk - przypadkowa!

Komplet z bursztynami.

2010-06-02T06:05:00.007+02:00

Właśnie znalazłam na dysku foto - komplecik z bursztynami.
Wykonałam go moją ulubioną techniką.
Jest co prawda sprzed kilku lat, ale mnie już się tęskni za powrotem do serii w tym klimacie. Zatem i motywacyjnie go zamieszczam.
Niesymetryczny jest, to fakt, ale to moje "zboczenie"...

Powiem Wam, że strasznie zimno o tej porze. Właściwie całą noc - od kilku godzin - mam strasznie zimne dłonie. Znowu... Może zaśpiewamy słoneczną piosenkę...? ;)

Ok, już zmykam, nie będę tak z samego rana Was swoim śpiewaniem straszyć. Na szczęście czeka na mnie zwierzątko futerkowe, więc teraz będzie już tylko cieplej...

Miłego Dnia! :))

Broszki z paska parcianego.

2010-05-31T19:39:00.007+02:00

Kolejna odsłona trashion...
Tym razem dwie broszki - torebeczki, stworzone z paska parcianego. Obie z dodatkiem czarnej aksamitki.

Pierwsza...

I druga...

Broszki dostępne w Galerii HALOART - fryzjerka i anielica.

Broszka - wiązanka z zielenią.

2010-05-30T04:01:00.003+02:00

Kolejny projekt z kolekcji Trashion...
Z materiału przeznaczonego na ciepłą spódnicę, powstała broszka. Tak mnie korciło, żeby go przerobić, aż odświeżyłam tkaninę i uformowałam z niej wiosenny bukiecik. :)

Broszka u dołu posiada aksamitkę, obszytą malutkimi, ciemnozielonymi koralikami.

Przypomniałam sobie właśnie... I muszę to zapisać, żeby zapamiętać. Powstała jeszcze bardzo malutka torebeczka. Wkrótce ją obfocę.

Broszka dostępna w Galerii HALOART.

Trashion - artystyczne przeróbki...

2010-05-30T02:50:00.017+02:00

Cieszę się, że w naszym kraju Trashion coraz bardziej rozkwita.
Przeróbka bezużytecznych przedmiotów - ubrań, produktów codziennego użytku, potocznie nazywanych śmieciami - jest fascynująca. :)

Chociaż jestem przyzwyczajona do używania tylko nowych elementów, ta forma sztuki jednak mnie przekonuje. Pod warunkiem, że produkt nie będzie tzw. typowym śmieciem, wyciągniętym wprost z kontenera, ;) ale wypranym czy odświeżonym elementem do tworzenia. Najlepiej z własnych, bo pewnych, zasobów.

Pod tą nazwą właśnie zapoczątkowuję nową kolekcję. W niej znajdzie się to, co przerobiłam...
Na początek jeans - połączyłam z kryształkami Swarovski`ego i elementami posrebrzanymi.

Drugie kolczyki przyjęły serdeczną formę. Upiększa je metalowa różyczka.

Kolczyki dostępne w Galerii HALOART - kostka i serduszka.

Dalszy ciąg wkrótce...

Pudełeczka na prezenty.

2010-05-27T04:52:00.007+02:00

Jest prawie 5. nad ranem. Właśnie skończyłam robić pudełeczka. Od godz. 22, bez przerwy! Nawet nie zjadłam kolacji. Sama się dziwię jak mogłam nieprzerwanie wykonywać tyle czynności naraz...
Chociaż to nie rekord, bowiem nieraz siedziałam dłużej i zapominałam o czasie. Nic na to nie poradzę, że kocham to co robię. Szkoda tylko, że nie wszystko mogę obfotografować...

W przyszłym miesiącu czekają mnie aż cztery święta. Muszę więc przygotować conajmniej 5 prezentów. Jeden już prawie gotowy. Reszta czeka w długiej kolejce. Postaram się dopisać wkrótce również pomysł na lepszą organizację. Może i wam się przyda...
Mam nadzieję, że pozostała część prezentów będzie, mimo wszystko, gotowa na czas.
Jednak teraz to już szybka regeneracja, bo już za kilka godzin znowu do robotki...

Trzymajcie się ciepło!

Skąpane w pudrowym różu - kolczyki.

2010-05-17T21:40:00.006+02:00

Kolczyki w srebrze - onyks fasetowany, różowe perły i kryształki Swarovski z efektem zorzy polarnej.

Kolekcja: MAŁA CZARNA.

Kolczyki dostępne.

Skąpany w pudrowym różu - wisiorek.

2010-05-17T21:35:00.005+02:00

Wisior z onyksem w srebrze - perełka w różu i Swarovski z efektem zorzy polarnej.

Kolekcja: MAŁA CZARNA.

Wisior dostępny.

Wisior z onyksem.

2010-05-17T21:26:00.006+02:00

Wisior w srebrze - onyks, kryształki: w kolorze jeansu i Swarovski.

Kolekcja: MAŁA CZARNA.

Wisior dostępny.

W kolorze jeansu.

2010-05-17T21:12:00.006+02:00

Kolczyki w srebrze - onyks, kryształki szklane w kolorze jeansu, kryształki Swarovski.

Kolekcja: MAŁA CZARNA.

Kolczyki dostępne.

Po przerwie...

2010-04-21T02:39:00.005+02:00

Sama nie wiem gdzie uciekł ten miesiąc kiedy nie pisałam nowych notek. Sporo się ostatnio wydarzyło...
Przez ten czas próbowałam nieco odpocząć, od czasu do czasu sięgając po robótki. Jednak regeneracja chyba przebiega wedle innych niż moje wyobrażeń, więc trzeba jeszcze bardziej wzmocnić swoją wiarę i nabrać nieco pokory...

Podczas pisania tej notki, przez przypadek, wysadziłam korki w mieszkaniu. I nie powiem jak się przestraszyłam... :P

Wierzę, że od tej chwili będzie już tylko lepiej!
Niech ta notka otworzy nowy, lepszy rozdział! :D

Ściskam ciepło.

ZAWODOWIEC - GIENEK.

2010-03-19T17:05:00.010+01:00

Gienek oficjalnie rozpoczyna kolekcję ZAWODOWCÓW - niekonwencjonalnych i niezależnych mężczyzn, mających za zadanie zaakceptować specyfikę zawodu i ich oryginalność.
Stworzone w celu złagodzenia stanów emocjonalnych kobiet, aby widziały w nich podobieństwo do własnych, ukochanych mężczyzn, którzy wcale nie są tacy źli jak się wydaje. Co prawda zachowują się czasem dziwnie, ale po czasie, przechodzi im głupawka i są wciąż normalni...

Urokowi osobistemu Zawodowców ulegają nawet mężczyźni. Być może dlatego, że od razu wyczuwają wspólne cechy i potrafią łatwiej korygować ewentualne wady, przygotowując się do zmiany ograniczeń...

Gienek nie lubi panienek. On woli mężatki...

Już szykuje ekipę na dużą imprezkę. Zatem wkrótce pojawi się więcej Zawodowców.

Bądź przygotowana na ich inwazję! :D

WYZWANIE - Monochromatycznie #7 Kobensa- FIOLETOWY.

2010-03-13T03:54:00.018+01:00

Wyzwanie fioletowe w ArtPiaskownicy pozwoliło przypomnieć sobie o karteczkach - z konikiem i księżniczką, o których nieco zapomniałam. Odłożyłam je w osobne miejsce na gotowe prace, zanim znajdą właściciela. Teraz karteczki wpisują się w temat idealnie. Jednak nie tylko one są w tym kolorze...
Postanowiłam więc zebrać część fioletowych prac w jednym miejscu. Tym bardziej, że kolor ten nawet polubiłam podczas projektowania. Chociaż szarego na jego rzecz nie zdradzę! :))

Kartka z konikiem.

Kartka z księżniczką i nieśmiało zakradającym się motylkiem.

No i oczywiście najnowszy model niezależnego faceta - Gienek, który otrzyma wkrótce swój osobny wpis, bo zapoczątkowuje pewną kolekcję... ;)

Nad wszystkimi pracami spędziłam strasznie dużo czasu. To jedne z moich najbardziej czasochłonnych projektów. Zanim pojawia się koncepcja i cała reszta, wiele opcji się zmieniało na bieżąco. Choć i tak dobór materiałów i ich zakupy wymagały największej cierpliwości. Nie powinnam się przyznawać, bo być może to też wina perfekcjonizmu, ale nie potrafię robić czegoś byle jak, byle tylko zrobić. Dla mnie projektowanie jest po prostu procesem, który wymaga nie tylko czasu, ale i zaangażowania dla każdego detalu, które jakoś emocjonalnie z tymi pracami łączy... Za to właśnie najbardziej kocham autorskie projekty. I za tę wolność, która razem z myślą o nich napędza skutecznie do działania.
Przyznam, że marzę po cichu o sklepie, w którym znajdą się wszystkie elementy a wysyłka nastąpi w ciągu jednego dnia po przelewie... Czy to jest w ogóle możliwe?

I jeszcze jedna karteczka, która powstała 2 godziny przed końcem wyzwania.
Foto nienajlepszej jakości, jednak nie udało się załatwić aparatu...

Jeśli chcecie wziąć udział w fioletowym wyzwaniu w ArtPiaskownicy, spieszcie się, bowiem kończy się właśnie dziś o północy! :))

POWODZENIA!

Kobieca wymianka.

2010-03-08T20:30:00.004+01:00

Jako ostatnia zapisałam się do kobiecej wymianki u AgnieszkiMD. Przyznam, że tuż po napisaniu komentarza odnośnie ulubionego koloru, zdałam sobie sprawę z tego, że mój kolor jest na tyle oryginalny, że może sprawić komuś kłopot podczas wykonania. Moja wymianka intuicyjnie chyba to wyczuła, choć wiele elementów miało jednak mój ulubiony kolor! Wyczuła również, że lubię wszelkie lampworki i szkła weneckie, kotki i szydełkowe dzieła, których jeszcze jakimś cudem się nie nauczyłam... Modelinowy Kotek miał co prawda kontuzję uszną podczas transportu, ale ciii... będzie miał niedługo zabieg doklejania. ;) Może nawet polubi wspólne czytanie...
Foto nienajlepszej jakości, ale zmieni się, gdy tylko pożyczę aparat...

Paczkę dla mnie wykonała Markiza/Koszmarek.
Dziękuję!

Z kolei paczka wymiankowa, którą robiłam, powinna dotrzeć dokładnie dziś. Mam nadzieję, że jest już u właścicielki.
Za ewentualne opóźnienie barrrdzo przepraszam!

W stylu GLAMOUR.

2010-02-22T21:35:00.005+01:00

Jakiś czas temu znalazłam Inkubator Artystyczny. Okazało się, że moje prace przypadły do gustu, więc... zostałam w nim na dłużej.

A co znajduje się w Inkubatorze? Między innymi kolczki w stylu GLAMOUR.
Duże perły Swarovski i przekładki z czarnymi cyrkoniami.
Taki dodatek typowo weselny... Oczywiście w srebrze.

Kolczyki dostępne.

Pasje i namiętności... ;)

2010-02-19T20:18:00.008+01:00

Tak naprawdę mam niejedną pasję. Od wielu lat fascynują mnie konkursy. Nie z powodu samych nagród, choć po części owszem, ale bardziej ze względu na rozwój. Szczególnie konkursy opisowe, które niesamowicie wyzwalają kreatywność. A kreatywność jest pierwszym składnikiem każdego rękodzieła. Tak naprawdę nagrody są więc tylko dodatkiem. Chociaż taką nagrodę jaką podarował mi RMF FM wraz z Wosebą to... mnie się nie śniło nawet w najśmielszych snach!
Pewnego grudniowego dnia wysłałam odpowiedź na apel: "Wybierz godzinę pobudki, napisz dlaczego to właśnie Ciebie mamy postawić na nogi telefonem od ekipy Wstawaj Szkoda Dnia. Od poniedziałku do piątku na autora najciekawszej odpowiedzi czeka ciśnieniowy ekspres do kawy i zapas kawy Woseba na rok!" Gdyby nie było to pytanie opisowe, pewnie bym nie wysłała, ale napisałam po prostu to, co myślę i... obudzili mnie. :D Tak skutecznie, że próbowałam zasnąć do rana. Kompletnie się nie wyspałam... Jednak to była właściwie najmilsza rozmowa poranna jaką kiedykolwiek przeprowadziłam. Szczególnie ten miły, kobiecy głos w słuchawce, który jako jedyny zapamiętałam z tamtego poranka. ;))
Barrdzo dziękuję! :D

Mile też wspominam pewien konkurs z Interii. Kilka lat temu, również w konkursie opisowym, wygrałam książkę - "Formuła szczęścia" (Stefan Klein). I to jedna z najciekawszych, według mnie, książek na temat szczęścia... Właśnie tę książkę czytam najchętniej. Tym razem ze śliczną zakładką, wykonaną przez Trzpiotka.

Trzpiotku, DZIĘKUJĘ! :D

Źródło konkursowe, z którego korzystam od samego początku to www.e-konkursy.info
To zdecydowanie najbogatszy zbiór linków konkursowych. Kilka lat temu, gdy strona powstawała, sama podsuwałam linki maniakalnie. Wiele godzin spędzałam na szukaniu. Teraz wszystko tworzy świetny zespół maniaków.

Jeśli macie czasem chwilę to spróbujcie swojego szczęścia. POWODZENIA! :)

Miś Pocieszyciel z kieszonką na marzenia.

2010-02-15T17:20:00.013+01:00

Udało się dokończyć misia na Róziową akcję u Miluszki. Hurraa! :D Z moimi zdolnościami do szycia nie było to łatwe, ale bez pomocy mężczyzny nie mogło się obyć... Tak, mężczyźni często potrafią więcej, tylko nie zawsze się przyznają!

Pomijając wszelkie perypetie w postaci łamania igieł, zrywania nitek, zarywania nocy, problemów z dostaniem idealnych oczek i noska, rozpruwaniem, gdy coś nie wyszło idealnie, miś dopiął jednak swego.
Koniecznie chciał wielką, serdeczną kieszonkę na przodzie na marzenia i ciepłe myśli.

Uwielbiam ten moment kiedy rodziła się wizja misia. Ten proces niesamowicie wyzwalał kreatywność. Wówczas jakoś tak same nasuwały się rozwiązania. Kiedy jest silna motywacja, można zrobić naprawdę dużo. Szczególnie dla takiej idei. Nigdy się nie brońcie przed takimi wyzwaniami, bo dzięki nim rodzą się nowe pomysły!

Zanim miś wyruszył w drogę, pluszaki pożyczyły mu powodzenia. Przedtem wskoczył do pralki. I tu odkryłam fajną rzecz... Przed praniem chciałam zabezpieczyć oczka misia, żeby się nie zniszczyły i naszyłam czasowo na nie kawałek tkaniny. Po wyjęciu z pralki, były wciąż jak nowe.
Na foto niżej - mój przyjaciel Feluś (ma ponad 20 lat!) uszkodził nieco oczka podczas prania i dzięki niemu udało się zapobiec temu u Misia Pocieszyciela...
Razem wyglądają jak z zupełnie innej bajki, ale trzymali się za rączki wyjątkowo mocno. ;)

Krzyś przesłał kilka przytulasów i...

Miś wyruszył w podróż dziś z rana. Mam nadzieję, że dotrze szczęśliwie już jutro.
Miluszko BARDZO BARDZO DZIĘKUJĘ! To było niesamowite wyzwanie. I jeszcze większa przyjemność!

Pozdrawiam Was ciepło!

EDIT:
Miluszkę znajdziecie teraz pod nowym adresem: http://mojaizdebka-dawniejmiluszkowykuferek.blogspot.com

Wymianka noworoczna 2010 - fotorelacja i podsumowanie.

2010-02-07T13:22:00.026+01:00

W wymiance wzięło udział 16 wyjątkowych kobiet. Każda wykonała własnoręcznie prezent dla wylosowanej kobietki, z myślą o ulepszeniu tego Nowego 2010 Roku.

Oto czym obdarowałyśmy się z radością:

Mika dla Beacik

Cysiorek dla Agnieszki MD

Aeljot dla Tuśki

Madzia dla Aneladgam

Kasia dla Edzi

Edzia dla Cysiorka

Tuśka dla Trzpiotka

Agnieszka MD dla Mój świat i hafty

Trzpiot dla Kasi

Lucynka dla Klaudynki

Anek73 dla Aeljot

Aneladgam dla Maggie

Klaudyna dla Miki

Maggie dla Lucyny

Beacik dla Anek73

Mój świat i hafty dla Madzi

Fotki zostały zamieszczone dzięki Waszej uprzejmości. Część z nich pochodzi z Waszych blogów a nicki zostały podlinkowane, aby każdy mógł do Was trafić w razie potrzeby.
Resztę fotek polecam obejrzeć z bliska na blogu każdej z właścicielek! :)

Myślę, że jako organizatorka wymiany nie sprawdziłam się najlepiej. Najpierw opóźnienie z mojej stronty, później poczty i długi brak podsumowania.
Przepraszam raz jeszcze za wszelkie opóźnienia!

Następna wymianka z pewnością będzie jeszcze lepsza. I na pewno nie jest to jedyna, którą zorganizowałam. Jeszcze w tym roku zaproszę Was na następną. ;)

DZIĘKUJĘ WAM SERDECZNIE ZA ZAUFANIE I ŚWIETNĄ ZABAWĘ!

Niech każdy prezencik, który macie przy sobie poprawia Wam humor na co dzień, dodaje sił, inspiruje i sprawia, że myślicie o sobie z radością! :)

Pozdrawiam Was ciepło! :)

Misie są bardzo sprytne...

2010-01-31T03:06:00.007+01:00

Pewien miś chodził za mną ponad tydzień, nie pozwalał nawet spać... W każdej wolnej chwili był blisko w myślach i tak bardzo chciał ujrzeć światło dzienne, aż wreszcie dopiął swego.

Właściwie wszystko za sprawą notki u Miluszki, która organizuje piękną Akcję Przytulankową. Aż żałuję, że wzięłam się za szycie tak późno, bo nie wiem czy miś jeszcze się załapie... Biorąc pod uwagę termin jaki pozostał, nie wiem czy to możliwe...

Z moim talentem do maszyny, zdecydowałam się jednak stworzyć misia - takiego, jaki ukazał się w mojej wyobraźni. Nie powiem, że było to łatwe. Chociaż bez pomocy mężczyzny (zdecydowanie większy talent niż ja!) poradziłam sobie 2 razy szybciej. Właściwie tak mi się wydaje, że będzie go trzeba ochrzchcić jednak naszym wspólnym dzieckiem, bo wszystkich zasług nie mogę sobie przypisać. To byłoby nieuczciwe...

Materiał na misia jakby spadł z nieba... Znalazłam w moich zasobach nowiutki, ładny polarek dziecięcy. Przyznam, że troszkę miałam wyrzuty sumienia, gdy go rozcinałam, bo nie wiedziałam czy uda się stworzyć misia, czy go tylko zniszczę. Jednak kiedy misiowe ciałko zostało pozszywane, wyrzuty sumienia od razu przeszły!

Właściwie miś nie jest jeszcze gotowy, bo w czasie gdy powstawał złamały się 3 igły, 5 razy zerwała się nitka, 2 razy w bębenku skończyły się nici, pyszczek wyszedł zupełnie inaczej niż sobie założyłam, więc trzeba maszynę ponownie rozkładać, wzbogacić o nowe igły i przerabiać misia, ale już niedługo, mam nadzieję, będzie gotowy. Dostanie oczka, aby mógł spojrzeć z bliska jak wiele radości uczynił.
Zakładam, że się nie zniechęcę, bo zbyt wiele dla mnie znaczy... Dlatego jak to w przysiędze małżeńskiej bywa... Uczynię wszystko ;D aby miś powstał!

Schemacik narysowałam samodzielnie, na wydruku, który prawie wylądował w koszu. Prawie, bo przypadkiem bym go wyrzuciła. Jak widać był to plan żywieniowy. Jednak misiowi to nie przeszkadzało. Nawet się ucieszył...
A więc karteczkę złożyłam na pół i odrysowałam od starszego misia o imieniu Felek. Właściwie tak prowizorycznie odrysowałam, bo Feluś wygląda zupełnie inaczej. Jest ze mną od ponad dwudziestu lat! A ja go wciąż kocham! :D Wkrótce pokażę oba misie razem. Aż trudno uwierzyć, ale ten schemacik wyszedł mi od razu... Poprzednie maskotki szyłam bez schematu, bez żadnego przygotowania, dlatego zdziwiło mnie, że są jednak prostsze w wykonaniu niż mi się zdawało...

No dobrze, więcej szczegółów nie będę zdradzać. Jak miś będzie gotowy, pojawi się w kolejnej notce. Póki co jego jakby... cień. ;)

_________________________

Jeszcze małe info o wymiance.
Dwie paczki nam zaginęły - do Klaudynki i do Edzi. :( Próbowałam się dowiedzieć co z nimi, ale i tak niewiele się dowiedziałam.
Trafiłam nawet do Kierownika jednej Poczty, ale nawet po jego dokładnej interwencji, nie udało się uzyskać takich informacji. Zalecił złożyć reklamację po 14 dniach od wysyłki (wedle regulaminu). Tak też uczynię...
Jednak zanim to nastąpi, paczka poleci raz jeszcze.
Notka podsumowująca znajdzie się na blogu jak te paczki dotrą, aby i Edzi i Klaudynce nie było przykro... Myślę, że tak będzie uczciwie.

Ściskam Was ciepło!

Możliwe opóźnienia w zabawie wymiankowej...

2010-01-19T03:43:00.002+01:00

W naszej zabawie noworocznej kilka paczek jeszcze nie dotarło, z różnych przyczyn, głównie ze względów niezależnych od nas, np. pogodowych czy zdrowotnych. Proszę więc o cierpliwość i zachowanie spokoju. Czasem nie wszystko można przewidzieć...

Pamiętajcie, proszę, o fotkach! Jeśli któraś z Was otrzymała już paczkę albo nie zrobiła fotki, osoba, która otrzyma paczkę, pstryka sama i się chwali. ;) Po otrzymaniu fotek wszystkie zamieszczę hurtowo w jednym wątku.
Jeśli macie jakieś sugestie, pytania, propozycje... Piszcie śmiało!

Na maile staram się na bieżąco odpisywać, więc jeśli któregoś w jakiś sposób pominęłam, proszę o cierpliwość. Odpisuję w ciągu max. 12 godzin. Jeśli nie zrobię tego w ciągu tych godzin, to znaczy, że odpoczywam. Muszę nieco przystopować, bo w sumie zdrowie jest najważniejsze...
Ściskam Was ciepło.

Rozwój jest najważniejszy!

2010-01-14T05:33:00.018+01:00

Nawet ładnie zaczął się ten Nowy Rok. Choć finansowo może niekoniecznie ze względu na (przez nikogo nie lubiane) podwyżki... W tym roku wypada więc ograniczyć nieco swoje wydatki. Zamiast na nowe ubrania, których i tak mam niewiele, wszystkie skromne fundusze (właściwie jak zwykle) przeznaczę na inwestycję w hobby. I w znacznej mierze - na ulepszenie zdrowia. Jednak zakupów craftowych nie zaliczam do tych niemiłych. One zawsze będą miały większe fory, bo w idealny sposób pozwalają się rozwijać! Ten rozwój jest głównym powodem, dla którego tworzę i ulepszam codzienność.

Jeszcze w tamtym roku brałam udział w CANDY u Jolaska. Kątem oka dojrzałam sklepik i kiedy do niego zajrzałam i zobaczyłam dłuuugo poszukiwaną matę do cięcia i piękne papiery, nie mogłam się powstrzymać...
Nieco później zostałam przez Jolaska nagrodzona w CANDY nagrodą pocieszenia za ostatni wpis ("Ostatni będą pierwszymi"). ;))
Razem z przesyłką dostałam piękne gratisy "blogowo-candowe": sporo serwetek, stickersy, piękną linijkę do rwania papieru... Nie mam słów, żeby określić profesjonalizm i jakość obsługi przez Jolaska.
BARRDZO DZIĘKUJĘ! :)

Oto co udało mi się zdobyć:

Foto jak zwykle nie jest najlepszej jakości. Za co z góry przepraszam.
Już niedługo kupię sobie porządny sprzęcik... Jeszcze nie wiem w jaki sposób to zrobię, ale wiem, że go zdobędę. :))

Pamiętaj! Kiedy o czymś intensywnie marzysz, wszystko nagle dzieje się samo... Twoje pełne miłości myśli tak skutecznie prowadzą Cię do celu! ;)

Już za chwilę losowanie! :D

2010-01-06T18:34:00.008+01:00

Dziękuję Wam za zaufanie! :) Już wszystkie adresy dotarły do mnie. Za chwilę rozpocznę losowanie.
Losy zostały już ułożone, przeliczone i posprawdzane kilka razy.
Do wymianki w sumie jest nas 16. Madziorek, tak jak wspominała, nie weźmie udziału. Pozdrawiam jednak Madziorka! :D

Niestety nie mam dostępu do porządnego aparatu, dlatego foto wykonałam tym, który posiadam. Jakość może nie jest najlepsza, ale dlatego foto pojawiło się w odcieniach szarości, aby było choć troszkę widać...

Dane prześlę tuż po losowaniu na Wasze adresy e-mailowe. Może umówmy się już, że będzie bez fotki, bo nie chcę sobie robić obciachu tak kiepską ich jakością. :))

Możecie podejrzeć wylosowaną kobietkę. Jednak zachowajcie w tajemnicy kto komu jaki prezent robi, aby to była niespodzianka. Mnie taka niespodzianka ominie, z wiadomych względów (ktoś musiał zrobić losowanie).

Wklejam ponownie wytyczne:
1. Wymiankowe cudo powinno być: wykonane z myślą o ulepszeniu i wkroczeniu z radością w 2010 rok a - przede wszystkim - wykonane własnoręcznie z miłością! Coś, co pozwoli na optymistyczne spojrzenie w przyszłość, jednocześnie zanurzając radosne myśli w teraźniejszości. Powinno więc cieszyć! To taki praktyczny drobiazg, który można nosić przy sobie przez cały rok czy mieć w pobliżu...
2. Musi się łączyć z życzeniami, które chcecie przekazać. A to na czym znajdą się te życzenia: kalendarz, karteczka, ramka czy cokolwiek innego ustalcie same - pozostawmy to wyobraźni... ;)
3. Technika dowolna - np. ta, w której czujecie się najlepiej.
4. Jeśli ktoś ma ochotę może dodać do paczki również dowolny np. niepraktyczny przedmiot, którym chce się podzielić czy ma w nadmiarze. Wszystko jedno czy to przydasie czy łakocie... Jednak to nie jest warunek obowiązkowy. Nie chcę stawiać jałowych warunków. To ma być uczciwa zabawa!
5. Każda z Was powinna zachować w tajemnicy komu jaki prezent wykona.
6. Przesyłki powinny dotrzeć do 20.01.2010r.

Niespodzianki można od razu wysyłać, jednak KONIECZNIE po obfotografowaniu!
Po wymianie, gdy wszyscy otrzymają swoje niespodzianki, wysyłacie foto do mnie. Umieścimy je wszystkie w całości w jednym wątku.

No to ja uciekam do mojego pudełeczka, które już czeka... :))

Życzę Wam POWODZENIA! :D

EDIT (06.01.2010r. godz. 22:00):
Ufff... Aż się zmęczyłam. :D Udało się wysłać wszystkie e-maile do Was! Mam tylko nadzieję, że nie popełniłam jakiejś gafy. Przepraszam, jeśli trwało to zbyt długo. Sprawdziłam wszystkie e-maile 3 razy. Tyle samo podczas wpisywania, dlatego tak długo mi zeszło.
W razie jakiejś mojej pomyłki w imieniu czy literówce, czymkolwiek... piszcie! :)

Z tych emocji aż nic nie zjadłam... Zapomniałam o obiedzie, ale już idę nadrabiać dwukrotnie. :D

Spokojnej nocy Wam życzę i samych genialnych pomysłów! :))

Postanowienia noworoczne.

2010-01-03T15:51:00.011+01:00

Zaczynam tę notkę, abym przeczytała ją pod koniec roku i sprawdziła, na ile moje postanowienia rękodzielnicze są zgodne z faktycznymi priorytetami i na ile potrafię realizować kompletnie swój plan.

W tym roku wykonam:
- coś w moim ulubionym, szarym kolorze.
- coś pociesznego z filcu.
- coś ciepłego, co pozwoli bezpiecznie i skutecznie grzać...
- coś błękitnego lub ciemno czerwonego.
- coś mega praktycznego.
- coś z kwarcem różowym.
- coś z aniołkiem.
- coś dla mężczyzny.
- coś tylko i wyłącznie dla mnie.
- coś z manekinkiem.
- coś uszytego własnoręcznie.
- coś w jeszcze "nie ujarzmionej" technice.

Wszystkie 12 (zgodnie z ilością miesięcy w roku) cosi z postanowień, które wykonam, wykonam oczywiście z radością i przynajmniej jeden z tych przedmiotów trafi do kogoś, kogo nie znam.

Zróbcie swoja listę. To świetny sposób na sprawdzenie szczerości w stosunku do siebie.

Wszystkiego Najlepszego w Nowym 2010 Roku! :D

2010-01-01T20:43:00.008+01:00

Wielu niepowtarzalnych pomysłów, pełnego kuferka materiałów do tworzenia wymarzonego rękodzieła, cierpliwości, zadowolenia, szczęścia w konkursach, profesjonalizmu i jak najwięcej osób podziwiających piękno tej sztuki!
A nade wszystko ZDROWIA, SIŁ, bezpieczeństwa, szczerych, przepełnionych radością ludzi wokół i MIŁOŚCI - dla siebie i innych!
Niech ten rok - LEPSZY od poprzedniego - skutecznie zachęca do radosnej aktywności!

Spełnienia wszystkich, pełnych miłości marzeń! :)

Koleżeńskie wyróżnienie.

2009-12-18T22:18:00.004+01:00

Dość długo myślałam komu przyznać Koleżeńskie Wyróżnienie. Trudno było się zdecydować, ale...

Zdecydowałam jednak, że wyróżnię na początek:

Agę - Gooseberry. :)
Rachel i jej Mistrza. :)
Kasię - Greglis. :)
Anię - Brises. :)

Ściskam Was ciepło!

Zapraszam na WYMIANKĘ NOWOROCZNĄ! :)

2009-12-11T19:19:00.014+01:00

CANDY już za mną. Pora więc na wymiankę... Niestety nie udało mi się trafić w terminie na żadną. Zawsze się spóźniałam o kilka dni, gdy było już po losowaniu. :( Tym razem postanowiłam się nie spóźnić! I zdecydowałam, że sama ją zorganizuję.

Już niedługo - dokładnie za 20 dni rozpocznie się 2010 rok. Choć Święta jeszcze przed nami, już zaczynamy myśleć o życzeniach. Ten okres łączy się z Nowym Rokiem, dlatego zapraszam Was na WYMIANĘ NOWOROCZNĄ! :)

Ramy tej zabawy:
1. Wymiankowe cudo powinno być: wykonane z myślą o ulepszeniu i wkroczeniu z radością w 2010 rok a - przede wszystkim - wykonane własnoręcznie z miłością! Coś, co pozwoli na optymistyczne spojrzenie w przyszłość, jednocześnie zanurzając radosne myśli w teraźniejszości. Powinno więc cieszyć! To taki praktyczny drobiazg, który można nosić przy sobie przez cały rok czy mieć w pobliżu...
2. Musi się łączyć z życzeniami, które chcecie przekazać. A to na czym znajdą się te życzenia: kalendarz, karteczka, ramka czy cokolwiek innego ustalcie same - pozostawmy to wyobraźni... ;)
3. Technika dowolna - np. ta, w której czujecie się najlepiej.
4. Jeśli ktoś ma ochotę może dodać do paczki również dowolny np. niepraktyczny przedmiot, którym chce się podzielić czy ma w nadmiarze. Wszystko jedno czy to przydasie czy łakocie... Jednak to nie jest warunek obowiązkowy. Nie chcę stawiać jałowych warunków. To ma być uczciwa zabawa!
5. Zapisywać się można tuż pod tym postem do 02.01.2010r. do północy. Tak, aby to nie musiało kolidować ze Świętami. W dniu następnym odbędzie się losowanie. Po losowaniu każda z Was otrzyma adres osoby, której wyśle prezent. Najlepiej będzie, gdy każda z Was zachowa w tajemnicy komu jaki prezent wykona.
6. Po zapisaniu się proszę o adres na mój e-mail (dostępny w info "o mnie"). Pamiętam o ochronie danych, dlatego właśnie pójdą na e-mail, więc bez obaw.
7. Przesyłki powinny dotrzeć do 20.01.2010r. A więc będzie nieco ponad 2 tygodnie wolnego czasu na wykonanie a nawet i podejrzenie osoby, dla której robicie prezent.

Jeśli macie jakieś propozycje odnośnie zabawy, śmiało piszcie!

Oczywiście zachęcanie innych maniaczek wymiankowych mile widziane. ;)

Ściskam Was przedświątecznie! :)

Mały edit (03.01.2010r.):

Jestem zmuszona przesunąć termin losowania, bo nie mam jeszcze wszystkich danych ani info od dziewczyn, które zapowiedziały, że się zastanowią. Dlatego zapisy jeszcze otwarte do 5 stycznia. Jednak każdą z Was, które tego nie zrobiły po zapisie, albo które się jeszcze zapiszą, proszę o przesłanie adresu domowego na mój adres e-mail (wpisany w info o mnie z lewej strony jako "kontakt").
Losowanie zrobię już bezapelacyjnie 6 stycznia wieczorem, dlatego proszę o adresy do 5 stycznia 2010r., abym mogła tuż po losowaniu wysłać kompletnego e-maila z adresem osoby, dla której robicie prezent.

Pozdrawiam cieplutko! :)

Cukiereczki dotarły!

2009-12-09T17:35:00.006+01:00

Ufff... mogę odetchnąć z ulgą! Prezencik CANDY dotarł do właścicielki.
I wygląda na to, że się spodobał... :))

Stwierdziłam, że Nataliyi będą pasowały perełki. Wykonałam więc dla niej komplecik - kolczyki, bransoletkę i naszyjnik. Oczywiście musiało być w srebrze.

Podstępnie zajrzałam na bloga, w którym po raz pierwszy wygrała CANDY. Wyczytałam, że lubi róż i... powstała jeszcze broszka z kryształkiem Swarovskiego, aby pasowała do kompletu.

Nataliyo, DZIĘKUJĘ!
To była dla mnie niesamowita przyjemność.

Uwielbiam obdarowywanie! To jest znaaacznie przyjemniejsze niż otrzymywanie prezentów.

Nie wspomnę jakie Nataliya tworzy hafty... Same zobaczcie - o tu.

Ściskam Was ciepło!

Kochany Święty Mikołaj...

2009-12-09T05:19:00.006+01:00

Tak, był również u mnie i dla mnie coś zostawił!
Tego dnia dostałam cynk, żeby przetrzepać poduszki. Ani chwili się nie zawahałam... ;)
Sięgnęłam pod jedną i... pusto. Pomyślałam, że ktoś tu sobie ze mnie żarty robi. :)) Podniosłam drugą, a tam...

Ileż się ich nawąchałam... Tak, dobrze czytacie! Ten zapach przypomnia mi te same farby z dzieciństwa. :))

Lubię zabawki Astry...

A mówiłam (pisałam), że Mikołaj wie... :))

Kochany Mikołaju, wiedziałeś, że marzyły mi się akrylowe...
I tak Cię KOCHAM!
Wiesz, że w projektowaniu staram się być elastyczna, dlatego...

BARRRDZO DZIĘKUJĘ! :* :* :* :D

P.S. A wy jesteście zadowolone ze swoich prezentów? :))

Wyróżnienia...

2009-12-02T22:28:00.007+01:00

Aż trudno w to uwierzyć, ale i mnie doceniono... ;))

Najpierw znalazłam wyróżnienie u Malowanego Imbryczka.

A wczoraj - zostałam wyróżniona przez Kreatywnie.com za najdłuższy wierszyk.

Serdecznie dziękuję!

Losowanie CANDY - kto wygrał ?

2009-11-26T22:09:00.012+01:00

Na początku wybaczcie, że tak późno wrzucam wyniki.
SERDECZNIE DZIĘKUJĘ za udział w zabawie! Nie spodziewałam się takiej frekwencji. To dla mnie bardzo miłe zaskoczenie. Na pewno zorganizuję jeszcze podobną zabawę z losowaniem.
Nie sprawdzałam poprawności jeśli chodzi o foto Stacza. Nie o to przecież w całej zabawie chodziło a o podzielenie się z kimś tym co stworzę i tym czym mogę się podzielić. Dlatego wszystkie zgłoszenia z góry zostały uznane za poprawne. :))
Bardzo się cieszę, że poznałam też was i wasze blogi, które na pewno z przyjemnością nieraz jeszcze odwiedzę.

Ok, przejdźmy teraz do tego najważniejszego momentu, na który czekacie... :)
Losy zostały wydrukowane, powycinane, odpowiednio ponacinane serdecznym dziurkaczem i... no właśnie - nie mogłam się nacieszyć i zaczęłam się nimi bawić. :D Z tej zabawy wyszedł taki oto motyw. ;)

Gdy już stwierdziłam, że nie mogę dłużej trzymać Was w niepewności, wrzuciłam losy do serdecznego pudełeczka...
W CANDY wzięły udział tylko kobiety! Wiadomo kto najbardziej lubi prezenty. ;))
Stwierdziłam, że skoro bawiły się same kobietki, wylosować powinien jednak mężczyzna! I tak się też stało. Męska dłoń długo gmerała w pudełeczku, mężczyzna uśmiechał się wyjątkowo radośnie (wiedział jak ważna to chwila) i w końcu wyciągnął TEN los...

MÓJ ŚWIAT I HAFTY - SERDECZNIE GRATULUJĘ!

Bardzo ciekawie się złożyło.... Laureatka pochodzi z Ukrainy a mężczyzna spod tamtej granicy do mnie przyjechał. Właściwie wedle Prawa Przyciągania... To jest niesamowite!

Gratuluję raz jeszcze i proszę laureatkę o e-mail w celu uzgodnienia wysyłki nagrody i wymiarów niezbędnych do wykonania kompletu.

Słoneczne wyzwanie.

2009-11-23T12:45:00.007+01:00

Postanowiłam podjąć kolejne wyzwanie. Tym razem słoneczne.
W Art Piaskownicy - Monochromatycznie # 4 Anity - Żółty.

Z początku wahałam się czy to dobra decyzja, bo jakoś niespecjalnie biegam za żółtym, ale pomyślałam: "skoro to kolorystyczne wyzwanie, jakoś nie mogę go nie podjąć!" :))

Użyłam elementu dekoracyjnego z ozdoby na patyku, którą kilka lat temu kupiłam przy okazji świąt wielkanocnych. Wszystkie elementy rozleciały się już w sklepie. Płotek był tak kiepsko przyklejony, że się nawet nie zdziwiłam. Rozśmieszył mnie skutecznie. :D Nie chciałam już dochodzić swoich racji i pomyślałam, że "jakoś się przyklei". Teraz już wiem dlaczego się rozleciał. Do tej pory mnie to śmieszy. Być może też dlatego stworzyłam tego kota... :))
Kwiatuszki wykonałam z mojej ulubionej już - papierowej wstążki barwionej dwukolorowo.

Ta ryska u góry to niestety efekt nieudolnego cięcia - nie ma co kryć.
A co, mnie też się czasem może zdarzyć... I nie będę tego kamuflować. ;P

Życząc samych radosnych i słonecznych dni, zapraszam Was do podjęcia tego wyzwania! :)

Wyzwanie # 42 List do Świętego Mikołaja.

2009-11-23T06:31:00.011+01:00

Zainspirowana wyzwaniem 42 na blogu Polki Scrapują wykonałam stronę do mojego biednego albumu. Dopiero wczoraj zdałam sobie sprawę z tego jak go zniszczyłam, gdy byłam mała. Cały album miał karty w kolorze czarnym, z wycięciami na fotografie. Oprawiony w (jakąś nieokreśloną) skórę, po mojej internwencji wygląda jakbym się poważnie nudziła... Część fotek jest pognieciona, powyrywana z albumu. Aż mi się wstyd zrobiło...
Chociaż z drugiej strony zachęca mnie to do odnowienia go w sposób w jaki teraz wszystko pamiętam. Oczywiście zostawiając pozostałe fotki w poprzednim albumie, aby ta różnica uświadomiła mi zmiany jakie zaszły w ciągu tych lat.

Kocham Świętego Mikołaja, więc tymbardziej nie mogłam się oprzeć temu wyzwaniu. Pamiętałam, że foto z Mikołajem na pewno gdzieś mam...
Tyle lat pisałam do niego listy, że stwierdziłam, iż napis powinien być nieudolny, aby choć trochę przypominał ten, którym zwykle pisałam... I choć nie udało się napisać tak, aby przypominał ten dziecinny (koślawy jest solidnie, ale nie tak jak chciałam), to jednak całość przypomina mi właśnie te chwile. Aż wspomnienia o paczkach z dzieciństwa wróciły... Wymienianie się na łakocie z bratem, przebieranie za Czerwonego Kapturka a wcześniej ta cała zabawa, która wieńczyła spotkanie z Mikołajem i wręczenie tej torby, którą ledwo uniosłam.
Strasznie żałuję, że nie mam już stroju z zabawy choinkowej. Pamiętam, że uszyła go specjalnie dla mnie Babcia. Warkoczyki były solidnie wyplecione z waty, przyszyte precyzyjnie do satynowego kapturka, spódniczka satynowa, na gumce. Do tego cieniutki, biały fartuszek uszyty z delikatnej tkaniny firankowej z koronką. To było po prostu dzieło sztuki! Szkoda, że nie widać tego dokładnie na foto...

Moniko, dziękuję za to wyzwanie! To był dla mnie miły powrót do tych najprzyjemniejszych czasów dzieciństwa.

I taka mała ciekawostka: Jako, że nie mam jeszcze tuszy ani farb, do brzegów i gwiazdek użyłam... mydełka krawieckiego.

Konkurs na najpiękniejszą kartkę świąteczną w Radiu Kielce.

2009-11-21T01:59:00.008+01:00

Słucham sobie Radia Kielce a tu "dzyń dzyń dzyń..." Konkurs... ;))
Od razu więc informuję, bo na pewno jest jeszcze ktoś kto lubi tworzyć karteczki...

Konkurs polega na wykonaniu najpiękniejszej kartki świątecznej.
Jest otwarty dla wszystkich. Nawet dla dzieci! :)
Kartka może być w formacie A3, A4 lub A5. Nie może być nigdzie wcześniej prezentowana ani publikowana. Nie może też brać udziału w innym konkursie.
Można ją przesłać pocztą, dostarczyć do siedziby radia a nawet przesłać na e-mail, więc tymbardziej Was zachęcam!
Wygra praca, która otrzyma najwięcej głosów smsowych.
Nagrodą jest 1000 zł.

Konkurs trwa tylko do 30 listopada.

Więcej info na stronie Radia Kielce.

Przeczytajcie też regulamin.

POWODZENIA! :)

Zabaw się kreatywnie w CANDY!

2009-11-18T18:21:00.003+01:00

Jeśli też lubisz filcować i masz ochotę na całkiem fajny zestaw, zajrzyj koniecznie do Kreatywniecom! :)
Sama nie mogłam się oprzeć. Tymbardziej, że wierszyk sam się właściwie ułożył...

Powodzenia! :)

Powiew świeżości...

2009-11-18T13:29:00.012+01:00

Do stworzenia kolczyków zainspirowała mnie broszka orzeźwienie, która całkiem fajnie je uzupełnia.
Połączyłam srebro z lodowym kryształem i soczystą zielenią. Akcent zimowy z typowo wiosennym, który tak chłodną atmosferę nasyca swoją świeżością.

Kolczyki dostępne.

II Ogólnopolskie Targi Ślubne "MODNY ŚLUB".

2009-11-06T16:29:00.004+01:00

Tak się fajnie złożyło, że właśnie dziś, u nas, w Kielcach, organizowane są II Ogólnopolskie Targi Ślubne "MODNY ŚLUB".

To jest właściwie świetny sposób na znalezienie wszystkich niezbędnych pomocy do organizacji całej zabawy.
W tym roku Najlepsze Wesele zorganizowało konkurs. Szukajcie ich na stoisku C17.

Bilety w sumie są baaardzo tanie jak na taką imprezę - 5zł (normalny) i 10zł (trzydniowy).

Więcej info na temat Targów i konkursu na portalu Najlepsze Wesele.

Jak pomyślę ile tam będzie pięknych sukien, ile się nasunie dzięki nim inspiracji, to aż trudno się tam nie wybrać. Mam nadzieję, że uda mi się znaleźć chwilę... Jeśli tak, na pewno wspomnę o tym na blogu.

Dziś będzie ślubnie. ;)

2009-11-05T21:53:00.015+01:00

Czasowo nie mam dostępu do aparatu, dlatego przypomnę projekt z zeszłego roku.

Komplet został wykonany specjalnie dla Magdaleny na ślub. Magda chciała, aby przeważały w nim kryształki Swarovskiego. Miał być dopasowany do sukni w kolorze białym ze złotymi dodatkami. Udało się nawiązać do stylu sukni głównie przez cyrkonie, które delikatnie podkreśliły zdobienia. Dodałam też spękany kryształ górski, aby nawiązać do samej sukni i rozjaśnić bransoletę. Przyznam, że efekt mile nawet mnie zaskoczył, bowiem współgrał nawet z bukietem, o którego kolorach wcześniej nie wiedziałam!

A tak prezentowała się Panna Młoda z kolczykami...

To nie jest mój ostatni projekt ślubny.
Jak tylko znajdę fotki, przypomnę inne, między innymi dość bogatą bransoletę z kryształków Swarovskiego.
Póki co pozdrawiam Was! :)

Była księżniczka, więc czas na konia! ;)

2009-10-31T02:20:00.010+01:00

Chciałam, żeby było po części dziewczęco, po części w klimacie tego konika. Wykorzystałam więc gratisową koronkę od Agi. Koronka była pięknie przepasana rafią, gdy ją otrzymałam. Ta rafia idealnie pasowała do guzików.
Ago, dziękuję! :)

Sama nie wiem dlaczego przykleiłam koronkę całkowicie do kartki. Mam w planach więcej tak nie przyklejać po całości. Straciła przez to na lekkości. Choć i tak jestem z karteczki zadowolona...

It`s CANDY TIME!

2009-10-28T22:46:00.027+01:00

Przyszedł czas na CANDY! :)
Tak jak sobie obiecałam, tak jak lubię NAJbardziej - uprzyjemniać i uszczęśliwiać innych, dzielić się radością.

Do wygrania:
- coś z moich projektów - głównie biżuteria.
- coś do tworzenia...
Narazie nie zdradzę szczegółów. Choć co tydzień będę edytowała ten post małymi zajawkami. ;)

Maskotką CANDY jest miś - Stacz Kolejkowy, który jednak okazał się panią misiową a więc damską wersją misia... Stacz przebył długą drogę prawie 2 tys. km. Dostałam go w prezencie od siostry, którą przy okazji pozdrawiam! :) Nadałam misiowi to imię jeszcze zanim trafił w moje ramiona i tak się przyzwyczaiłam do niego, że trudno byłoby się z nim rozstać... Dlaczego właśnie miś reklamuje zabawę? Ano dlatego, że zabawa trwa do pewnego święta... Szczegóły poniżej. ;)

Co należy zrobić, aby wygrać? Właściwie to co zwykle...
Wystarczy zamieścić powyższe foto na swoim blogu, wrócić spowrotem i zostawić komentarz pod tym postem.
Czas trwania - od dziś do... 25.11.2009r. Tak, to jest też Dzień Pluszowego Misia! W dniu następnym, wieczorem, zamieszczę nick osoby, do której wyślę prezent.

Każdy może wziąć udział w zabawie. Bez względu na to czy posiada czy nie posiada bloga. Również kraj, kolor skóry, wyznanie itd. nie mają znaczenia! A więc zabawa jest... WORLDWIDE!

Pozdrawiam was serdecznie i zapraszam! :)

Mały edit nr 1:
Oj, oj... chyba Stacz narobił nieco zamieszania swoim urokiem osobistym...
To nie on jest przecież do wygrania. Ma jedynie specjalny patronat (jak ładnie nazwała to Weronika).

Obiecałam fotki, ale nie mam chwilowo dostępu do aparatu, więc foto nieco przedłuży się w czasie. Wybaczcie, ale jak tylko będę miała możliwość, od razu pstryknę.

Mam nadzieję, że was to nie zniechęci.

Ściskam ciepło. :)

Edit nr 2:
W najśmielszych snach mnie się nie śniła taka frekwencja. :)) Cieszę się, że przybywacie coraz liczniej.
Stwierdziłam, że najlepiej będzie jeśli osoba, która wygra otrzyma wymiarowo dopasowaną biżuterię. Dlatego po wygranej poproszę o wymiary. Jednak zanim poznamy zwycięzcę, zdradzę jedynie, że biżuteria będzie oczywiście klasyczna.
Przy następnej edycji postaram się dodać foto drobnych dodatków do tworzenia.
W wolnej chwili też poodwiedzam wasze blogi, bo każdy jest wyjątkowy.
Pozdrawiam Was! :)

Edit nr 3:
I nastał Dzień Pluszowego Misia! :D
Zgłoszenia można wysyłać oczywiście do 23:59.
Wrzucam na szybko drobny zestaw dodatków, który obiecałam...

POWODZENIA! :)

Dziękuję! :D

2009-10-28T18:57:00.010+01:00

Dziękuję wam za wszystkie życzenia!
Strasznie miło się obudzić i od razu uśmiechnąć. Mogłabym mieć takie urodziny co dzień...

Dziękuję za kwiatuszka z żywą biedronką!
Odstawiłam go i chciałam pozamiatać... Na podłodze znalazłam biedronkę. Jak się okazuje, wyszła właśnie z tej papryczki... :))

Dla was też mam niespodziankę! Od dwóch miesięcy już o tym myślałam... Obiecałam sobie, że dziś... zorganizuję CANDY!
Po więcej info zapraszam jeszcze przed północą. ;)

Póki co pozdrawiam was moją biedronką z ręczniczka z Biedronki! :D

No tak... I najważniejsze! Dziękuję również Rodzicom! :D

Aaa... starzeję się...???

2009-10-27T04:58:00.016+01:00

Jeszcze dwa lata plus prawie doba i zmienią mi się cyferki w wieku na bardziej okrągłe... Gdy dziś spojrzałam w kalendarz, zdałam sobie sprawę z tego, że już nie mam 5 lat. Czas chyba zacząć projektować poważniej niż w klimacie misiów... Chociaż nie, w tym przecież nie ma nic złego, praaawdaaa? ;))

Co prawda jeszcze siedzę w dziecięcych klimatach, jednak nie mogłam się powstrzymać i stworzyłam kartkę z piękną księżniczką...

Do dyspozycji nie miałam zbyt wiele. Brakowało mi nawet tuszu, ale poradziłam sobie jednak używając zamiast niego delikatnie fioletowej kredki.

Motylek chyba chce przestraszyć księżniczkę a ona i tak go widzi w lusterku! :)) Zawsze wiedziałam, że księżniczki są sprytne, ale nie wiedziałam, że aż tak...

Hmmm... fajnie być całkiem zdrową, piękną i młodą księżniczką... :D

Z tęsknoty za świętami...

2009-10-27T04:19:00.007+01:00

Przyznam, że co jakiś czas urozmaicam projektowanie i sięgam po zupełnie nowe materiały. Muszę powiedzieć, że to świetny pomysł, aby znaleźć jeszcze więcej inspiracji, aby odkryć coś nowego i niestandardowego. Nie trzymać się schematów i rozwijać kreatywność jeszcze skuteczniej.

Tym razem bawiłam się filcem. Jednak nie tym wełnianym, lecz syntetycznym. On zachowuje się podobnie, jednak jest bardziej delikatny, nieco cieńszy. I to właściwie pozwala widzieć go w nieco innym świetle.

Stworzyłam komplet w bardzo delikatnych kolorach: różu i delikatnego fioletu. Postawiłam na dość niestandardowy zestaw...
Szyszkę na choinkę połączyłam z... kolczykami.

Szyszka mierzy sobie aż 10cm. Z zawieszką - 14,5cm.

Kolczyki mają ~ 5,5cm.

Muszę przyznać, że mam wielkiego fana tych zimowych Świąt z choinką. Ciągle się jej domaga. Właściwie już w środku lata przyszła do niego ta myśl... Aż i mnie się ten nastrój udzielił. :))

Chłodne zestawienie...

2009-10-17T20:53:00.012+02:00

W wątku z turkusową broszką obiecałam, że następnego dnia zaprezentuję mniejszą, w idealnym (moim zdaniem) zestawieniu. Troszkę zajęło mi zrobienie foto, ale... oto jest...

Broszkę zestawiłam z nową torebką. Torebka właściwie nie jest wykonana ręcznie. Kupiłam ją, bo nie udało mi się znaleźć tak pojemnej, stworzonej ręcznie. Ta jednak spełnia moje oczekiwania. Jak na uniwersalną torebkę jest jednocześnie klasyczna - bez zbędnych ozdób, które samemu można wykonać. Za to właśnie najbardziej kocham klasykę. :)

Pudełeczko...

2009-10-16T23:57:00.005+02:00

Powstało na szybko, dwie godziny przed zakończeniem wyzwania 37 na blogu Polki scrapują.
Nie miałam papierów w tym klimacie ani zbyt wielu możliwości. Wykorzystałam za to gratisowy stuff od Agi - różowego słonika i koronkę. No i oczywiście serduszko od Renatki. :))
Po raz pierwszy też wydrukowałam własny papier. Wyszło tak jak wyszło... Jednak cieszę się, że podjęłam to wyzwanie. To taki oryginalny temat... Jednocześnie niezbyt przyjemny, bo przypomina smutne chwile, ale za to pozwala spojrzeć na to jak ważne jest świadome życie i jak dużo sił jednak w nas drzemie.

Chciałam przez to pudełeczko wyrazić to co wydaje się trudne a jednocześnie napawa wiarą i pozwala otworzyć swoje serce.
Słoń przynosi nie tylko szczęście, ale przede wszystkim ciepłe myśli. Na samą myśl o wesołym słoniu robi się przyjemnie... Słoń jest przede wszystkim duży i silny. Dlatego poniesie wszystkie ciężary. Przypomina jednocześnie, że miłość jest tak ważna, że nawet w tym trudnym okresie (a raczej przede wszystkim w tym trudnym okresie) jest po prostu niezbędna!
Można powiedzieć, że człowiek jest takim właśnie słoniem... ;)

Wybaczcie jakość fotek. O tej porze... aaaaa, zresztą wiecie... ;)